مربی گری و منتورینگ در دانشگاه: مدلی موثر برای شاگردپروری فردمحور

چکیده مقاله

مربی گری و منتورینگ دو رویکرد کلیدی در شاگردپروری فردمحور هستند که هر یک با هدف توسعه مهارت ها، دانش و توانمندی های فردی به کار گرفته می شوند این دو رویکرد با وجود شباهت ها، تفاوت های اساسی دارند این پژوهش با استناد به منابع معتبر و به روز جهانی، تفاوت ها و شباهت های این دو رویکرد را تبیین کرده و همچنین تاثیرات روانشناختی این دو رویکر را مورد بررسی قرار می دهد در این مطالعه، پژوهش های کمی و کیفی، طرح های پژوهشی و چکیده مقالات انگلیسی مرتبط با موضوع مربی گری و منتورینگ در دانشگاه ها از پایگاه های اطلاعاتی نظیر ScienceDirect، PubMed، ResearchGate و Google Scholar و همچنین پژوهش های فارسی از طریق پایگاه های SID، Irandoc و Magiran مورد بررسی قرار گرفت از میان ۴۱۱ منبع یافت شده، ۳۲ مورد که بر ابعاد مختلف دو ریکرد مربی گری و منتورینگ تمرکز داشتند، برای تدوین این مقاله انتخاب شدند با بررسی عمیق مقالات و پژوهش های انجام شده در رابطه با این دو رویکرد، مولفه های کلیدی شامل «تفاوت های دو رویکرد»، «شباهت های دو رویکرد» و «عوامل تاثیرگذار روانشناختی» هستند با در نظر گرفتن تمامی مطالعات مرتبط، نتایج این پژوهش می تواند در طراحی برنامه های آموزشی برای اساتید دانشگاه ها موثر باشد پیامدهای این دو رویکرد در دانشجویان با افزایش انگیزه، خودکارآمدی و تعهد تحصیلی همراه است بنابراین، ضروری است که این مسئله به عنوان یکی از اولویت های اصلی در حوزه آموزش شاگردان و تربیت اساتید، مورد توجه سیاستگذاران و برنامه ریزان آموزشی به خصوص در بخش دانشگاهی قرار گیرد

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

محمدهادی صافی

استادیار، گروه روانشناسی، دانشگاه اردکان، اردکان، ایران

محمد باخدا

دانشجوی کارشناسی ارشد مشاوره شغلی، دانشگاه اردکان، اردکان، ایران

�افی، محمدهادی و باخدا، محمد،1404،مربی گری و منتورینگ در دانشگاه: مدلی موثر برای شاگردپروری فردمحور،اولین همایش ملی شاگردپروری در آیین دین و سبک زندگی نوین،یزد

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات اولین همایش ملی شاگردپروری در آیین دین و سبک زندگی نوین23 مهر 1404 · یزد