مولفه های شاگردپروری در سیره امام جعفر صادق (علیه السلام)

چکیده مقاله

شاگردپروری یکی از مولفه های اساسی و مهم در تربیت است و می توان آن را آگاهی و حساسیت استاد نسبت به نقش تربیتی خویش و تلاش برای ایجاد رابطه ای مستمر، سازنده، الهام بخش و فراتر از انتقال معلومات، با شماری از شاگردان مستعد به منظور هدایت آنها به سمت ارزش های متعالی تعریف کرد، سیره و سخن امام صادق ع که به اعتراف محققان شیعه و سنی در بسیاری از علوم و مذاهب اسلامی پیشوا و پیشگام بوده است و شاگردان محضرش را چهارهزار نفر نقل کرده اند منبعی ارزشمند برای شاگرد پروری می باشد و با بررسی آن می توان به مفاهیم و معیارهایی دست یافت که نشان دهنده ارزش و اهمیت ایشان به مفهوم شاگردپروری باشد هدف از این پژوهش بررسی اصول و معیارهای شاگردپروری از منظر امام صادق علیه السلام می باشد روش به کارگرفته شده به لحاظ جمع آوری و تجزیه و تحلیل داده ها «توصیفی تحلیلی» است؛ بدین صورت که برای استخراج تعاریف شاگردپروری و مولفه های آن به کتب و مقالات متعدد مراجعه شده و اطلاعات بدست آمده با روش توصیفی تحلیلی تجزیه و تحلیل شد نتیجه پژوهش نشان داد که از مولفه های شاگردپروری در سیره امام صادق ع ، می توان به خود الگویی استاد، تخصص گرایی، ایجاد روحیه پرسشگری، ارزشیابی، تکریم و انس با شاگردن، تشویق به تعقل و توجه به کرامت انسانی اشاره کرد

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

محمد امامی

کارشناسی ارشد الهیات و معارف اسلامی گرایش فقه و مبانی حقوق اسلامی، مدرس حق التدریس دانشگاه فرهنگیان

�مامی، محمد،1404،مولفه های شاگردپروری در سیره امام جعفر صادق (علیه السلام)،اولین همایش ملی شاگردپروری در آیین دین و سبک زندگی نوین،یزد

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات اولین همایش ملی شاگردپروری در آیین دین و سبک زندگی نوین23 مهر 1404 · یزد