چکیده مقاله
مهارت های اجتماعی از شایستگی های بنیادین هستند که به افراد امکان می دهند تا با دیگران به طور موثر تعامل کنند و پیچیدگی های محیط های اجتماعی را مدیریت نمایند در بافت آموزشی، مدارس نه تنها به عنوان مراکز یادگیری تحصیلی، بلکه به عنوان ارکسترهای اصلی برای اجتماعی شدن عمل می کنند این پژوهش به بررسی نقش یادگیری مشارکتی در توسعه مهارت های اجتماعی دانش آموزان می پردازد یادگیری مشارکتی که به عنوان یک راهبرد آموزشی تعریف می شود که در آن گروه های کوچک از دانش آموزان برای دستیابی به اهداف یادگیری مشترک با یکدیگر کار می کنند، به دلیل پتانسیل بالا در پرورش روابط بین فردی، ارتباطات و توانایی های حل تعارض، مورد توجه قرار گرفته است این پژوهش با استفاده از طرح نیمه آزمایشی با پیش آزمون و پس آزمون گروه کنترل، اثرات راهبردهای یادگیری مشارکتی را در مقایسه با آموزش سنتی سخنرانی محور بر مهارت های اجتماعی ۱۲۰ دانش آموز دوره متوسطه بررسی کرد داده ها با استفاده از «سیستم رتبه بندی مهارت های اجتماعی» SSRS جمع آوری و با استفاده از تحلیل کوواریانس ANCOVA تحلیل شدند یافته ها بهبود معناداری را در مهارت های اجتماعی، از جمله همدلی، همکاری، کنترل خود و مسئولیت پذیری اجتماعی در گروه آزمایش نسبت به گروه کنترل نشان داد این نتایج نشان می دهد که ادغام ساختارهای یادگیری مشارکتی در برنامه درسی می تواند به طور قابل توجهی شایستگی اجتماعی دانش آموزان را افزایش دهد و آن ها را برای مشارکت موفق در جامعه آماده کند این مطالعه با توصیه هایی برای معلمان و سیاست گذاران آموزشی جهت اتخاذ روش های یادگیری مشارکتی برای ترویج توسعه همه جانبه دانش آموزان به پایان می رسد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�حمتی، طیبه،1405،نقش یادگیری مشارکتی در توسعه مهارت های اجتماعی دانش آموزان،دومین همایش بین المللی تحولات نوین در نظام های آموزشی، تربیتی، روانشناسی، مهارت آموزی و مهارت محوری با محوریت آموزش و پرورش در هزاره سوم،بوشهر
ارائهشده در
مجموعه مقالات دومین همایش بین المللی تحولات نوین در نظام های آموزشی، تربیتی، روانشناسی، مهارت آموزی و مهارت محوری با محوریت آموزش و پرورش در هزاره سوم26 اردیبهشت 1405 · بوشهر