چکیده مقاله
در دهه های اخیر، با رشد سریع شهرنشینی، فشردگی برنامه های آموزشی و کاهش ارتباط مستقیم دانش آموزان با محیط های طبیعی، پیامدهایی همچون افزایش اضطراب، افت تمرکز، کاهش خلاقیت و اختلال در رشد شناختی کودکان مشاهده شده است در این میان، رویکرد «طبیعت محوری در مدارس» به عنوان یک راهکار آموزشی تربیتی نوظهور، بر تلفیق عناصر محیط طبیعی در طراحی فضاهای یادگیری، محتوای درسی و فعالیت های روزمره آموزشی تاکید دارد مقاله مروری حاضر، با هدف تحلیل نظری و تجربی ارتباط بین طبیعت محوری در محیط مدرسه با مولفه هایی چون رشد شناختی و سلامت روان دانش آموزان، به بررسی مطالعات داخلی و بین المللی در این زمینه می پردازد یافته ها حاکی از آن است که تماس مداوم با طبیعت، چه از طریق طراحی فیزیکی فضاهای سبز آموزشی و چه از طریق رویکردهای آموزشی مبتنی بر محیط، می تواند موجب تقویت عملکردهای اجرایی مغز، افزایش سطح توجه و تمرکز، کاهش علائم استرس و افسردگی، و ارتقای احساس تعلق، امنیت روانی و شادکامی در دانش آموزان شود در نهایت، مقاله بر لزوم بازاندیشی در طراحی مدرسه ها و بازنگری در الگوهای آموزش رسمی بر پایه پیوند انسان و طبیعت تاکید دارد
کلیدواژه‌ها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�حمدی گوگردچی، هادی و آی ناز ایری، سعید و فخرنبی، سید امیر و قنبری، محمود،1404،ارتباط طبیعت محوری مدارس با رشد شناختی و سلامت روان دانش آموزان،اولین همایش بین المللی معلمان پیشرو در عصر پژوهش های تحول آفرین،اهواز
ارائه‌شده در
مجموعه مقالات اولین همایش بین المللی معلمان پیشرو در عصر پژوهش های تحول آفرین15 مهر 1404 · اهواز