چکیده مقاله
یادگیری مشارکتی به عنوان یک رویکرد آموزشی موثر، توجه پژوهشگران و متخصصان تعلیم و تربیت را به خود جلب کرده است هدف این مطالعه مروری، تحلیل پیامدهای یادگیری مشارکتی بر تعاملات اجتماعی دانش آموزان است این پژوهش با بررسی سیستماتیک ادبیات موجود، الگوهای تاثیرگذاری یادگیری مشارکتی بر مهارت های اجتماعی، روابط بین فردی، و توسعه احساس تعلق و همبستگی گروهی را مورد واکاوی قرار داده است روش شناسی پژوهش مبتنی بر تحلیل محتوای کیفی مقالات علمی منتشر شده در پایگاه های معتبر بین المللی طی سال های ۲۰۱۷ تا ۲۰۲۳ است یافته های مطالعه نشان می دهد که یادگیری مشارکتی منجر به بهبود قابل توجهی در مهارت های ارتباطی، توانایی حل تعارض، همدلی، احترام متقابل، و خودکارآمدی اجتماعی دانش آموزان می شود همچنین، ساختار وابستگی متقابل مثبت که در یادگیری مشارکتی تعبیه شده است، زمینه را برای ایجاد تعاملات سازنده، مسئولیت پذیری فردی و گروهی، و شکل گیری هویت جمعی فراهم می کند عوامل موثر بر اثربخشی این رویکرد شامل کیفیت اجرا، ساختار فعالیت های گروهی، آموزش صریح مهارت های همکاری، و نقش تسهیل گری معلم است این مطالعه با ارائه دلالت های کاربردی برای معلمان و سیاست گذاران آموزشی، چارچوبی جامع برای بهره گیری موثر از یادگیری مشارکتی جهت ارتقای تعاملات اجتماعی دانش آموزان پیشنهاد می دهد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�بداللهی، فاطمه و کاظمی، فاطمه و افراسیابی، کبری و رضائی، مریم،1404،تحلیل پیامدهای یادگیری مشارکتی بر تعاملات اجتماعی دانش آموزان،سومین کنفرانس بین المللی روانشناسی، علوم تربیتی، مدیریت و علوم اجتماعی،تبریز
ارائهشده در
مجموعه مقالات سومین کنفرانس بین المللی روانشناسی، علوم تربیتی، مدیریت و علوم اجتماعی31 شهریور 1404 · تبریز