چکیده مقاله
پرخاشگری در لغت به معنای ستیزه و تندی کردن آمده است اما در اصطلاح روانشناسی پرخاشگری یک واکنش عمومی و پدیده نابهنجار اجتماعی است که به قصد آزار کسی یا آسیب رساندن به چیزی ابزار می شود، از آنجایی که پرخاشگری و رفتار پرخاشگرانه آثار نامطلوبی بر حالت درونی افراد و به پیرو آن بر روابط بین فردی می گذارد، از طرفی توانایی در برقرارکردن ارتباط موثر با دیگران، باعث رشد مطلوب و شکوفایی شخصیت می شود، از این رو این پژوهش به روش مروری و از نوع کتابخانه ای و با هدف بررسی اثربخشی آموزش مهارت های ارتباطی بین فردی بر کاهش پرخاشگری در دانش آموزان انجام گرفته است مهارت ارتباط موثر یکی دیگر از مهارت های ضروری زندگی است که هر دانش آموز باید از آن بهره مند باشد این توانایی به دانش آموز کمک می کند که منظور خود را به راحتی به دیگران برساند و پیام خود را به درستی انتقال دهد یادگیری مهارت های ارتباطی بین فردی می تواند عملکرد اجتماعی دانش آموزان را بهبود دهد و به آنان کمک کرده تا با سایر انسان های جامعه، فرهنگ و محیط خود مثبت و سازگارانه عمل کنند
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
مطواعی، مرضیه و نصیریان، رقیه و قدیری، زینب و نظری، فینا،1404،تقویت ارتباط موثر ، راهکاری در جهت کاهش پرخاشگری در دانش آموزان،سومین کنفرانس بین المللی روانشناسی، علوم تربیتی، مدیریت و علوم اجتماعی،تبریز
ارائهشده در
مجموعه مقالات سومین کنفرانس بین المللی روانشناسی، علوم تربیتی، مدیریت و علوم اجتماعی31 شهریور 1404 · تبریز