چکیده مقاله
هدف اصلی این پژوهش پیش بینی فرسودگی شغلی دیجیتال بر اساس خودکارآمدی تکنولوژیک و حمایت سازمانی ادراک شده در میان معلمان مدارس هوشمند بود روش شناسی پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر ماهیت توصیفی همبستگی بود جامعه آماری شامل کلیه معلمان مدارس هوشمند شهر تهران در سال تحصیلی ۱۴۰۴ ۱۴۰۵ بود که از میان آن ها ۳۵۲ نفر با استفاده از روش نمونه گیری تصادفی طبقه ای متناسب انتخاب شدند داده ها از طریق پرسشنامه های استاندارد شامل مقیاس فرسودگی دیجیتال، خودکارآمدی تکنولوژیک و حمایت سازمانی ادراک شده جمع آوری گردید پس از تایید روایی و پایایی ابزارها، تحلیل داده ها با استفاده از نرم افزارهای SPSS و AMOS و در دو سطح توصیفی و استنباطی انجام شد برای آزمون مدل مفهومی از روش مدل سازی معادلات ساختاری SEM بهره گرفته شد نتایج نشان داد که مدل مفهومی پژوهش از برازش مطلوبی برخوردار است یافته ها بیانگر آن بود که خودکارآمدی تکنولوژیک رابطه منفی و معناداری با فرسودگی شغلی دیجیتال دارد؛ به این معنا که معلمان با باور بالاتر به توانایی های فناورانه خود، تجربه کمتری از فرسودگی دیجیتال گزارش می دهند همچنین، حمایت سازمانی ادراک شده توانست پیش بین مثبت و معناداری برای کاهش فرسودگی باشد نتایج حاصل از تحلیل مسیر نشان داد که حمایت سازمانی نقش تعدیل گر مهمی در تقویت تاثیر خودکارآمدی بر کاهش فرسودگی ایفا می کند بر اساس یافته ها، پیشنهاد می شود که مدیران مدارس هوشمند با تقویت باورهای خودکارآمدی معلمان از طریق آموزش های تخصصی و ایجاد بسترهای حمایتی فنی و سازمانی، سلامت روان شغلی معلمان و کیفیت آموزش در محیط های دیجیتال را تضمین نمایند
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�سمعیل زاده، ملک سیما و شهباززاده حسینکلو، جواد،1404،پیش بینی فرسودگی شغلی دیجیتال بر اساس خودکارآمدی تکنولوژیک و حمایت سازمانی ادراک شده در معلمان مدارس هوشمند،اولین همایش بین المللی تحولات نوین در نظام های آموزشی، تربیتی، روانشناسی، مهارت آموزی و مهارت محوری با محوریت آموزش و پرورش در هزاره سوم،بوشهر
ارائهشده در
مجموعه مقالات دومین همایش بین المللی تحولات نوین در نظام های آموزشی، تربیتی، روانشناسی، مهارت آموزی و مهارت محوری با محوریت آموزش و پرورش در هزاره سوم26 اردیبهشت 1405 · بوشهر