انواع کنایه در ادبیات فارسی

چکیده مقاله

کنایه یکی از مهم ترین و پرکاربردترین ابزارهای بلاغی و ادبی در زبان و ادبیات فارسی است که نویسندگان و شاعران با بهره گیری از آن، معانی و مفاهیم پیچیده و ظریف را به شیوه ای غیرمستقیم بیان می کنند این پدیده ادبی، ضمن افزودن زیبایی و طراوت به متن، نقش مهمی در انتقال پیام ها، نقد اجتماعی و فرهنگی و ایجاد تاثیر عاطفی بر مخاطب دارد پژوهش حاضر با هدف بررسی انواع کنایه در ادبیات فارسی و تحلیل ویژگی های زبانی، سبکی و کارکردهای آن انجام شده است روش این مطالعه، مروری و توصیفی تحلیلی است و منابع آن شامل آثار کلاسیک و معاصر ادبیات فارسی، متون بلاغی و پژوهش های پیشین در حوزه بلاغت و ادبیات می باشد یافته ها نشان می دهد که کنایه ها در ادبیات فارسی عمدتا به سه دسته اصلی تقسیم می شوند: کنایه انتقادی، کنایه تمسخرآمیز و کنایه لطیف یا ظریف هر یک از این انواع، با بهره گیری از شیوه های خاص زبانی و ساختاری، پیام های گوناگون را منتقل می کنند و در غنای معنایی و زیبایی شناسی متن نقش تعیین کننده ای دارند نتایج این پژوهش، نشانگر اهمیت کنایه به عنوان ابزاری برای بیان غیرمستقیم، تقویت اثرگذاری هنری و انتقال مفاهیم اجتماعی و فرهنگی در ادبیات فارسی است و می تواند زمینه ساز مطالعات آینده در حوزه بلاغت و نقد ادبی باشد

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

فاطمه سبیلی

نویسنده

�بیلی، فاطمه،1404،انواع کنایه در ادبیات فارسی،اولین همایش بین المللی معلمان پیشرو در عصر پژوهش های تحول آفرین،اهواز

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات اولین همایش بین المللی معلمان پیشرو در عصر پژوهش های تحول آفرین15 مهر 1404 · اهواز