بازنمایی «سکوت» به مثابه ابزار معناپردازی در ادبیات فارسی معاصر (شعر و نثر)

چکیده مقاله

سکوت، به عنوان عنصری فراتر از فقدان کلام، در ادبیات فارسی معاصر به یکی از مهم ترین ابزارهای معناپردازی، اعتراض پنهان، بیان بحران های وجودی و بازتاب شرایط اجتماعی بدل شده است این مقاله با رویکردی تحلیلی تفسیری، به بررسی نقش و کارکرد سکوت در شعر و نثر فارسی معاصر می پردازد و نشان می دهد که چگونه نویسندگان و شاعران، از سکوت به عنوان زبانی غیرمستقیم برای بیان ناگفته ها بهره برده اند نوآوری این پژوهش در تمرکز هم زمان بر شعر و نثر، و تحلیل سکوت نه صرفا به عنوان مضمون، بلکه به مثابه «تکنیک روایی و زیبایی شناختی» است یافته های پژوهش نشان می دهد سکوت در ادبیات معاصر، کارکردهایی چون اعتراض اجتماعی، تعمیق معنا، شخصیت پردازی، و ایجاد چندلایگی متن را بر عهده دارد واژگان کلیدی: سکوت، ادبیات فارسی معاصر، معناپردازی، شعر نو، روایت

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

افشین سلطانی

نویسنده اول

�لطانی، افشین،1404،بازنمایی «سکوت» به مثابه ابزار معناپردازی در ادبیات فارسی معاصر (شعر و نثر)،اولین همایش بین المللی معلمان پیشرو در عصر پژوهش های تحول آفرین،اهواز

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات اولین همایش بین المللی معلمان پیشرو در عصر پژوهش های تحول آفرین15 مهر 1404 · اهواز