بازنمایی جایگاه مادر در اشعار کلاسیک فارسی؛ از فردوسی تا سعدی

چکیده مقاله

پژوهش حاضر با هدف بررسی بازنمایی جایگاه مادر در اشعار کلاسیک فارسی، به ویژه در آثار فردوسی، سنایی و سعدی انجام شده است هدف این مطالعه تحلیل نقش مادر به عنوان نماد اخلاق، تربیت و فرهنگ در متون ادبی کلاسیک و شناسایی شباهت ها و تفاوت های بازنمایی او در حوزه های حماسی، عرفانی و اخلاقی است روش پژوهش کیفی و کتابخانه ای بوده و داده ها از طریق مطالعه متون اصلی شاعران و منابع پژوهشی مرتبط جمع آوری شده است جامعه پژوهش شامل آثار کلاسیک فارسی از دوره های پیش از اسلام تا قرن هشتم هجری است و نمونه پژوهش به آثار سه شاعر برجسته محدود شده است: شاهنامه فردوسی، اشعار عرفانی و اخلاقی سنایی و گلستان و بوستان سعدی یافته ها نشان می دهد که فردوسی مادران را به عنوان ستون تربیتی و حمایتگر قهرمانان ملی بازنمایی می کند، سنایی بر بعد معنوی و هدایت اخلاقی فرزند تاکید دارد و سعدی جایگاه مادر را در حوزه اخلاق و تربیت اجتماعی برجسته می سازد نتایج پژوهش حاکی از آن است که نقش مادر در ادبیات کلاسیک فارسی ترکیبی از مهر، ایثار، هدایت و تربیت است و او همزمان به عنوان شخصیت فردی و نماد فرهنگی و اجتماعی، عامل انتقال ارزش ها و تثبیت هویت جامعه ایرانی محسوب می شود

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

سیده فریبا رضوی دهکردی

نویسنده اول

�ضوی دهکردی، سیده فریبا،1404،بازنمایی جایگاه مادر در اشعار کلاسیک فارسی؛ از فردوسی تا سعدی،اولین همایش بین المللی معلمان پیشرو در عصر پژوهش های تحول آفرین،اهواز

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات اولین همایش بین المللی معلمان پیشرو در عصر پژوهش های تحول آفرین15 مهر 1404 · اهواز