چکیده مقاله
پژوهش حاضر با هدف بررسی اثر یادگیری خلاق بر حل مسئله و نوآوری در دانش آموزان به شیوه مروری و با رویکرد توصیفی تحلیلی انجام شده است در عصر حاضر که با تغییرات شتابان و پیچیدگی های فزاینده همراه است، توانایی حل مسئله و نوآوری به عنوان شایستگی های محوری برای موفقیت افراد در محیط های آموزشی، اجتماعی و حرفه ای شناخته می شوند نظام های آموزشی سنتی که بر حفظ طوطی وار معلومات و انباشت دانش تاکید دارند، دیگر پاسخگوی نیازهای جهان پرتحول امروز نیستند در این میان، یادگیری خلاق به عنوان رویکردی نوین که در آن فراگیر نقش فعال و سازنده دارد، می تواند زمینه ساز پرورش مهارت های تفکر سطح بالا باشد یافته های حاصل از تحلیل محتوای منابع نظری و پژوهشی نشان می دهد که یادگیری خلاق دارای مولفه های کلیدی چون تفکر واگرا، کنجکاوی و پرسش گری، ریسک پذیری، انعطاف پذیری شناختی و توانایی بسط ایده ها است این نوع یادگیری از طریق مکانیسم هایی چون تقویت مرحله تولید راه حل، بهبود بازتعریف مسئله، کاهش تثبیت کارکردی، افزایش انعطاف پذیری در مواجهه با شکست و تقویت فراشناخت، تاثیر معناداری بر توانایی حل مسائل پیچیده و بدتعریف دارد همچنین در زمینه نوآوری، یادگیری خلاق از طریق پرورش ایده پردازی، تقویت خودکارآمدی خلاق، ایجاد شجاعت ارائه ایده، و توانایی ترکیب مفاهیم به ظاهر نامرتبط، زمینه ساز خلق محصولات و راه حل های نو می شود رویکردهایی مانند یادگیری مبتنی بر پروژه، بارش مغزی، حل مسئله خلاق، پرسش گری سقراطی، یادگیری مبتنی بر بازی و آموزش فلسفه به کودکان، از جمله روش های عملی برای تحقق یادگیری خلاق در محیط های آموزشی هستند بر اساس یافته ها، تغییر رویکرد نظام آموزشی از تاکید صرف بر محتوا به پرورش فرآیندهای ذهنی خلاق، برای تربیت نسلی مسئله یاب و نوآور ضروری است در این مسیر، معلمان به عنوان تسهیل گر و مشاوران مدرسه به عنوان پشتیبانان عاطفی و مهارتی، نقشی کلیدی در ایجاد فضای امن برای خلاقیت و کاهش موانع آن ایفا می کنند
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�لوچی، محمد و شالی بر، اسحق و رئیسی، عیسی و میربلوچ، سعید،1404،بررسی اثر یادگیری خلاق بر حل مسئله و نوآوری،اولین همایش بین المللی معلمان پیشرو در عصر پژوهش های تحول آفرین،اهواز
ارائهشده در
مجموعه مقالات اولین همایش بین المللی معلمان پیشرو در عصر پژوهش های تحول آفرین15 مهر 1404 · اهواز