چکیده مقاله
خانواده به عنوان نخستین نهاد اجتماعی و تربیتی، نقش بنیادینی در رشد و پرورش شخصیت کودکان ایفا می کند محیط خانواده نخستین بستر یادگیری کودک است و کیفیت تعاملات والدین با فرزندان، به ویژه در سال های ابتدایی زندگی، تاثیرات ماندگاری بر ابعاد شناختی، عاطفی، اجتماعی و رفتاری آنان برجای می گذارد در حقیقت، بسیاری از ویژگی های شخصیتی و مهارت های اساسی زندگی که فرد در سال های بعدی از خود بروز می دهد، ریشه در نوع فرزندپروری و شیوه های تربیتی والدین دارد از همین رو، توجه به آموزش مهارت های فرزندپروری به والدین نه تنها یک ضرورت تربیتی بلکه یک نیاز اساسی برای ارتقای سلامت روانی و اجتماعی نسل آینده به شمار می رود یکی از مهم ترین اهداف تعلیم و تربیت در مقطع ابتدایی، تقویت مسئولیت پذیری، پرورش اعتماد به نفس و ارتقای خودکارآمدی در کودکان است این سه عامل، از ارکان اصلی رشد شخصیتی و اجتماعی دانش آموزان محسوب می شوند مسئولیت پذیری به کودکان می آموزد که در قبال وظایف فردی و اجتماعی خود پاسخگو باشند و نقش خود را در خانواده و جامعه بپذیرند اعتماد به نفس نیز عاملی کلیدی در موفقیت های تحصیلی و روابط اجتماعی است و کودکی که خود را ارزشمند و توانمند می داند، در مسیر زندگی با قدرت بیشتری گام برمی دارد از سوی دیگر، مفهوم خودکارآمدی که توسط بندورا مطرح شد، نشان دهنده باور فرد به توانایی های خود در انجام امور و مواجهه با چالش هاست کودکی که خودکارآمدی بالایی دارد، نه تنها در عرصه تحصیل، بلکه در زندگی فردی و اجتماعی نیز عملکرد مطلوب تری خواهد داشت مقطع ابتدایی یکی از حساس ترین دوره های زندگی کودک است؛ زیرا در این مرحله، پایه های شخصیتی و تحصیلی او شکل می گیرد اگر والدین در این دوره بتوانند با بهره گیری از روش های صحیح فرزندپروری، بستر مناسبی برای رشد کودکان فراهم آورند، می توانند مسیر آینده آنان را به سمت موفقیت و شکوفایی هدایت کنند آموزش مهارت هایی همچون شیوه های تشویق و تنبیه صحیح، تقویت ارتباط موثر، ایجاد فضایی امن برای بیان احساسات، پرورش حس مسئولیت پذیری از طریق واگذاری وظایف متناسب با سن کودک، و نیز فراهم آوردن فرصت هایی برای تجربه موفقیت های کوچک، از جمله اقداماتی است که می تواند به تقویت اعتماد به نفس و خودکارآمدی دانش آموزان کمک کند در این پژوهش که به شیوه مروری و با مطالعه کتابخانه ای و مراجعه به مقاله ها و تحقیق های چاپ شده و مطالب دیجیتالی گرد آوری شده است و سعی بر آن شده که به بررسی اثربخشی آموزش مهارت های فرزند پروری به والدین بر مسئولیت پذیری، اعتماد به نفس و خودکار آمدی فرزندانشان در پایه ابتدایی پرداخته شود نتایج به دست آمده حاکی از آن است که شیوه های فرزندپروری والدین نقش مستقیمی در شکل گیری و تقویت این مولفه ها دارد والدینی که از مهارت های تربیتی آگاه هستند و می دانند چگونه با فرزندان خود ارتباط موثر برقرار کنند، زمینه رشد مسئولیت پذیری، اعتماد به نفس و خودکارآمدی را در فرزندانشان بیش از پیش فراهم می سازند در مقابل، والدینی که فاقد دانش و مهارت های لازم در این زمینه هستند، ناخواسته می توانند مانع رشد روانی و اجتماعی فرزندان خود شوند به همین دلیل، آموزش مهارت های فرزندپروری به والدین می تواند تاثیر بسزایی در بهبود کیفیت تعاملات خانوادگی و ارتقای سلامت روانی و اجتماعی کودکان داشته باشد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
محمدرضائی، هستی و ذبیحی رستمی، آزاده و اسدی، کاوه و صالح زاده، اسرین،1404،بررسی اثربخشی آموزش مهارت های فرزند پروری به والدین بر مسئولیت پذیری، اعتماد به نفس و خودکارآمدی فرزندانشان در پایه ابتدایی،اولین همایش بین المللی معلمان پیشرو در عصر پژوهش های تحول آفرین،اهواز
ارائهشده در
مجموعه مقالات اولین همایش بین المللی معلمان پیشرو در عصر پژوهش های تحول آفرین15 مهر 1404 · اهواز