چکیده مقاله
ادبیات فارسی، با گستره ای وسیع از متون غنایی، حماسی، عرفانی و تعلیمی، نه تنها حامل ارزش های زبانی و فرهنگی، بلکه بستری پویا برای پرورش خلاقیت و تفکر انتقادی در دانش آموزان به شمار می رود در دنیای معاصر، که توانایی اندیشیدن مستقل، تحلیل گری و تولید ایده های نو از مهم ترین مولفه های تربیت شهروندان کارآمد است، بازاندیشی در روش های تدریس ادبیات فارسی به ضرورتی انکارناپذیر تبدیل شده است این مقاله مروری تلاش دارد با بررسی منابع علمی و پژوهش های روز، نقش و ظرفیت های بالقوه تدریس ادبیات فارسی را در شکل گیری ذهن خلاق و منتقد در دانش آموزان آشکار سازد از جمله محورهای مورد توجه در این مقاله می توان به بررسی راهبردهای تدریس نوین مانند یادگیری مسئله محور، تدریس مبتنی بر بحث گروهی، بهره گیری از نقد ادبی در کلاس و تشویق به بازآفرینی متون اشاره کرد نتایج حاصل از مرور متون حاکی از آن است که آموزش ادبیات، اگر با نگرشی فعال، تعاملی و ساختارمند همراه باشد، می تواند بستری برای تقویت مهارت های تفکر سطح بالا، گشودگی ذهن، انعطاف پذیری شناختی و در نهایت رشد توانمندی های زیباشناختی دانش آموزان فراهم آورد در پایان، مقاله با ارائه پیشنهادهایی کاربردی در خصوص طراحی فعالیت های خلاقانه و انتقادی در کلاس های ادبیات، مسیرهایی را برای ارتقای کیفیت آموزش این حوزه ترسیم می کند
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
پوراسلام، محمد،1404،چگونگی تدریس ادبیات فارسی با هدف پرورش خلاقیت وتفکر انتقادی دانش آموزان،اولین همایش بین المللی معلمان پیشرو در عصر پژوهش های تحول آفرین،اهواز
ارائهشده در
مجموعه مقالات اولین همایش بین المللی معلمان پیشرو در عصر پژوهش های تحول آفرین15 مهر 1404 · اهواز