چکیده مقاله
یادگیری علوم اجتماعی نیازمند درک مفاهیم پیچیده اجتماعی، تحلیل روابط میان پدیده ها و توانایی حل مسائل واقعی جامعه است روش های سنتی تدریس که عمدتا بر ارائه یک طرفه مطالب و یادگیری حفظی تمرکز دارند، موجب کاهش مشارکت و انگیزه دانش آموزان می شوند و یادگیری سطحی را ترویج می کنند پژوهش حاضر با رویکرد تحلیلی، کیفی و کتابخانه ای به بررسی کاربرد روش های فعال و تعاملی در تدریس علوم اجتماعی و تاثیر آن ها بر افزایش مشارکت کلاسی دانش آموزان پرداخته است یافته ها نشان می دهند که به کارگیری روش های فعال مانند یادگیری مبتنی بر پروژه، بحث گروهی، حل مسئله جمعی، بازی های نقش و شبیه سازی موقعیت های اجتماعی موجب افزایش انگیزه و علاقه دانش آموزان، ارتقای مهارت های تفکر انتقادی و حل مسئله و تقویت مهارت های اجتماعی و همکاری گروهی آن ها می شود این روش ها دانش آموزان را از یادگیرندگان منفعل به یادگیرندگان فعال، خلاق و مسئولیت پذیر تبدیل می کنند و یادگیری را از سطح نظری و حفظی به سطحی عملی، مشارکتی و معنادار ارتقا می دهند همچنین بررسی چالش ها و محدودیت های اجرای این روش ها نشان می دهد که موفقیت آن ها نیازمند طراحی هوشمندانه فعالیت ها، ایجاد فضای تعامل و گفت وگوی آزاد، بهره گیری از فناوری های آموزشی و مدیریت موثر کلاس است در نهایت، پژوهش حاضر تاکید می کند که ادغام روش های فعال و تعاملی در کلاس های علوم اجتماعی نه تنها موجب ارتقای مشارکت و انگیزه دانش آموزان می شود، بلکه زمینه ساز توسعه مهارت های شناختی، اجتماعی و اخلاقی آن ها و تربیت شهروندان آگاه و توانمند در تحلیل مسائل اجتماعی خواهد بود
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
چراغپور نافچی، مرجان،1404،کاربرد روش های فعال و تعاملی در تدریس علوم اجتماعی برای افزایش مشارکت کلاسی،اولین همایش بین المللی معلمان پیشرو در عصر پژوهش های تحول آفرین،اهواز
ارائهشده در
مجموعه مقالات اولین همایش بین المللی معلمان پیشرو در عصر پژوهش های تحول آفرین15 مهر 1404 · اهواز