بررسی انواع استعاره در شعر حافظ

چکیده مقاله

این مقاله به بررسی جامع و تحلیلی انواع استعاره در غزلیات حافظ شیرازی با تکیه بر رویکردهای بلاغی سنتی و نظریات نقد ادبی نوین، به ویژه نظریات معناشناختی و شناختی، می پردازد استعاره به عنوان یکی از برجسته ترین آرایه های ادبی، نقشی بنیادین در غنابخشی، چندوجهی سازی معنایی و عمق بخشیدن به مضامین عرفانی و اجتماعی شعر حافظ ایفا می کند پژوهش حاضر با رویکردی توصیفی تحلیلی، ابتدا مبانی نظری استعاره در بلاغت عربی و فارسی شامل استعاره مصرحه، مکنیه و تبعیه را تبیین کرده و سپس دیدگاه های معاصر مانند دیدگاه های لاکاف و ریچاردز در باب استعاره به مثابه تفکر و رویکردهای شناختی جدید را مرور می کند تحلیل بخش اصلی مقاله بر گزیده ای از غزلیات حافظ متمرکز است که در آن، انواع استعاره ها—از استعاره های حسی و طبیعی تا استعاره های پیچیده عرفانی و فلسفی—با شواهد متعدد دسته بندی و تفسیر شده اند هدف این پژوهش، روشن ساختن میزان انطباق دسته بندی های سنتی با پیچیدگی های مفهومی استعاره های حافظ و نشان دادن کارکردهای چندگانه این آرایه در ساختار شعر اوست نتایج نشان می دهد که در حالی که دسته بندی های سنتی چارچوبی مفید برای تحلیل ساختاری فراهم می آورند، رویکردهای نوین برای تبیین عمق معنایی و نقش استعاره در بازآفرینی ادراکات جهانی و عرفانی حافظ ضروری تر هستند

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

تهماسب آبیکار

نویسنده اول

�بیکار، تهماسب،1404،بررسی انواع استعاره در شعر حافظ،اولین همایش بین المللی معلمان پیشرو در عصر پژوهش های تحول آفرین،اهواز

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات اولین همایش بین المللی معلمان پیشرو در عصر پژوهش های تحول آفرین15 مهر 1404 · اهواز