بررسی تاثیر آموزش مهارت های زندگی بر خودکارآمدی دانش آموزان مقطع ابتدایی

چکیده مقاله

هدف از پژوهش حاضر، بررسی تاثیر آموزش مهارت های زندگی بر خودکارآمدی دانش آموزان دوره ابتدایی با تکیه بر مبانی نظری روان شناسی تربیتی است در دنیای پیچیده امروز، کودکان برای سازگاری موثر با چالش های فردی، تحصیلی و اجتماعی، نیازمند مهارت هایی هستند که آن ها را در تصمیم گیری، کنترل هیجانات، حل مسئله و برقراری ارتباط اثربخش توانمند سازد بر اساس نظریه شناختی اجتماعی بندورا، خودکارآمدی نقش مهمی در موفقیت تحصیلی و روانی کودکان ایفا می کند و می تواند با مداخلات آموزشی هدفمند تقویت شود در این پژوهش، از روش نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون–پس آزمون همراه با گروه کنترل استفاده شد آموزش مهارت های زندگی طی ۱۰ جلسه ساختاریافته بر اساس چارچوب سازمان بهداشت جهانی WHO ارائه شد ابزار گردآوری داده ها شامل پرسش نامه استاندارد خودکارآمدی و چک لیست مشاهده رفتاری بود نتایج تحلیل های آماری از جمله تحلیل کوواریانس نشان داد که آموزش مهارت های زندگی تاثیر مثبت و معناداری بر افزایش سطح خودکارآمدی دانش آموزان دارد مولفه هایی چون مدیریت هیجانات، مهارت های ارتباطی و تصمیم گیری بیشترین نقش را در این بهبود ایفا کردند یافته ها تاکید دارند که آموزش مهارت های زندگی باید به عنوان بخشی از برنامه درسی رسمی مدارس ابتدایی در نظر گرفته شود تا زمینه رشد روانی، تحصیلی و اجتماعی دانش آموزان به طور متوازن فراهم گردد

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

مهران حاجتی شیمنی

نویسنده اول

شایان حاجتی شیمی

نویسنده دوم

�اجتی شیمنی، مهران و حاجتی شیمی، شایان،1404،بررسی تاثیر آموزش مهارت های زندگی بر خودکارآمدی دانش آموزان مقطع ابتدایی،اولین همایش بین المللی معلمان پیشرو در عصر پژوهش های تحول آفرین،اهواز

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات اولین همایش بین المللی معلمان پیشرو در عصر پژوهش های تحول آفرین15 مهر 1404 · اهواز