بررسی تاثیر برنامه ها و فعالیت های پرورشی بر پیشگیری از آسیب های اجتماعی در بین دانش آموزان

چکیده مقاله

این پژوهش با هدف بررسی تاثیر برنامه های پرورشی بر پیشگیری از آسیب های اجتماعی در بین دانش آموزان مقطع متوسطه شهر گناباد در سال تحصیلی ۱۴۰۳ ۱۴۰۴ انجام شد مطالعه به روش ترکیبی کمی کیفی با نمونه ای شامل ۳۸۰ دانش آموز، ۵۰ مربی و ۱۰۰ اولیای اجرا گردید یافته ها نشان داد برنامه های پرورشی منسجم با ضریب تاثیر ۰ ۶۸ موجب کاهش ۳۲ درصدی رفتارهای پرخطر می شود تحلیل کیفی مصاحبه ها پنج عامل کلیدی موفقیت شامل: امکانات کافی، آموزش مربیان، جذابیت برنامه ها، مشارکت خانواده ها و هماهنگی بین سازمانی را شناسایی نمود مقایسه مدارس نشان داد مدارس با برنامه ریزی پرورشی کارآمد، ۴۰ درصد کاهش درگیری های دانش آموزی و ۲۵ درصد بهبود عملکرد تحصیلی داشتند مهم ترین یافته نوآورانه، طراحی مدل بومی چهاربعدی فردی، آموزشی، خانوادگی، اجتماعی بود پژوهش حاضر موید آن است که برنامه های پرورشی زمانی اثربخش خواهند بود که مستمر، مشارکتی و مبتنی بر نیازسنجی دقیق طراحی شوند این مطالعه پیشنهاد می کند آموزش وپرورش با بازنگری در شیوه های فعلی، به سمت برنامه ریزی مدرسه محور و همه جانبه نگر حرکت کند

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

ابراهیم اسماعیل زاده شهری

نویسنده اول

عباس یعقوب زاده شهری

نویسنده دوم

سارا کارگر شهری

نویسنده سوم

مرتضی شهری

نویسنده چهارم

�سماعیل زاده شهری، ابراهیم و یعقوب زاده شهری، عباس و کارگر شهری، سارا و شهری، مرتضی،1404،بررسی تاثیر برنامه ها و فعالیت های پرورشی بر پیشگیری از آسیب های اجتماعی در بین دانش آموزان،اولین همایش بین المللی معلمان پیشرو در عصر پژوهش های تحول آفرین،اهواز

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات اولین همایش بین المللی معلمان پیشرو در عصر پژوهش های تحول آفرین15 مهر 1404 · اهواز