چکیده مقاله
هدف مقاله بررسی اصول، روش ها و ابزارهای موثر برای ارائه آموزش کیفی به کودکان با نیازهای ویژه شامل معلولیت های جسمی، ذهنی، حسی، یا اختلالات یادگیری در چارچوب آموزش فراگیر است روش تحقیق: رویکرد: ترکیبی کیفی کمی جامعه آماری: ۳۵۰ کودک با نیازهای ویژه در ۱۰ مدرسه فراگیر ایران دوره ابتدایی ابزارها: مصاحبه نیمه ساختاریافته با معلمان و والدین پرسشنامه استاندارد سنجش کیفیت محیط آموزشی ADAPT مشاهده سیستماتیک تعاملات کلاسی تحلیل داده ها: آمار توصیفی استنباطی و تحلیل تماتیک یافته های کلیدی: ۱ فردمحوری طراحی برنامه آموزشی فردی IEP با مشارکت معلمان، خانواده و متخصصان، متناسب با توانایی ها و نیازهای هر کودک ۲ سازگاری محیط و روش ها اصلاح فضای فیزیکی رمپ، نورپردازی، تجهیزات ارگونومیک به کارگیری رویکردهای چندحسی، زمان انعطاف پذیر و فناوری های کمکی نظیر نرم افزارهای AAC، ابزارهای تبدیل متن به گفتار ۳ پشتیبانی تخصصی ضرورت حضور تیم چندرشته ای کاردرمانگر، گفتاردرمانگر، روانشناس آموزش مستمر معلمان در حوزه روش های آموزش فراگیر ۴ چالش های پیش رو کمبود امکانات، مقاومت به تغییر در سیستم های آموزشی سنتی، و محدودیت نیروی متخصص راهکارها: استفاده از منابع دیجیتال کم هزینه، آگاهی بخشی به جامعه، و توانمندسازی خانواده ها
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
نخبه روستا، نسا و کاوسی، فاطمه و ارداقی، مهسا و محمدی، شهناز،1404،چالش های تعلیم و تربیت دانش آموزان با نیازهای ویژه،اولین همایش بین المللی معلمان پیشرو در عصر پژوهش های تحول آفرین،اهواز
ارائهشده در
مجموعه مقالات اولین همایش بین المللی معلمان پیشرو در عصر پژوهش های تحول آفرین15 مهر 1404 · اهواز