چکیده مقاله
در این اقدام پژوهی، بنده به شرح تجربیات خود در کمک به دانش آموزی دیرآموز در زمینه خواندن و نوشتن فارسی می پردازم شناسایی مشکل: اولین قدم شناسایی نوع مشکل دانش آموز است در این مورد، دانش آموز در درک مفاهیم پایه خواندن و نوشتن فارسی مشکل داشت ارائه برنامه آموزشی فردی: پس از شناسایی مشکل، معلم برنامه آموزشی فردی را برای دانش آموز طراحی کرد این برنامه شامل فعالیت هایی بود که بر نقاط قوت و ضعف دانش آموز تمرکز داشت استفاده از روش های مختلف آموزشی: معلم از روش های مختلف آموزشی مانند بازی، فعالیت های عملی و کار گروهی برای آموزش دانش آموز استفاده کرد صبر و تشویق: معلم صبور بود و دائما دانش آموز را تشویق می کرد این امر به ایجاد انگیزه در دانش آموز برای ادامه یادگیری کمک کرد همکاری با والدین: معلم با والدین دانش آموز همکاری نزدیکی داشت و آنها را از پیشرفت دانش آموز آگاه می کرد نتیجه گیری:با صبر، حوصله و استفاده از روش های آموزشی مناسب، می توان به دانش آموزان دیرآموز در زمینه خواندن و نوشتن فارسی کمک کرد نکات اضافی:در اقدام پژوهی به منابع و مطالعات دیگر در مورد آموزش دانش آموزان دیرآموز نیز اشاره شده است این اقدام پژوهی می تواند برای معلمان، والدین و سایر افرادی که با دانش آموزان دیرآموز کار می کنند مفید باشد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
یوسفی نیا، نرگس،1404،چطور توانستم مشکل دانش آموز دیرآموز دختر(پایه اول) خود را در زمینه خواندن و نوشتن فارسی بهبود بخشم؟،اولین همایش بین المللی معلمان پیشرو در عصر پژوهش های تحول آفرین،اهواز
ارائهشده در
مجموعه مقالات اولین همایش بین المللی معلمان پیشرو در عصر پژوهش های تحول آفرین15 مهر 1404 · اهواز