چکیده مقاله
رابطه ی معلم و دانش آموز در فضای مجازی با چالش های روان شناختی متعددی مواجه است که می تواند بر کیفیت یادگیری و تجربه آموزشی تاثیرگذار باشد از جمله مهم ترین مشکلات، کاهش حس حضور و ارتباط عاطفی، ضعف بازخورد غیرکلامی، افزایش احساس انزوا و کاهش انگیزه دانش آموزان است معلمان در این فضا با محدودیت هایی مواجه می شوند که توانایی شان در شناخت نیازهای فردی دانش آموزان و پاسخگویی به مشکلات روانی و رفتاری را کاهش می دهد این محدودیت ها موجب افزایش استرس و اضطراب در معلمان و دانش آموزان شده و روابط انسانی سنتی را دستخوش تغییر می کنند همچنین، عدم توانایی در برقراری تعامل موثر و ایجاد فضای اعتماد و همدلی باعث کاهش مشارکت فعال دانش آموزان و افت کیفیت یادگیری می شود یافته ها نشان می دهد که استفاده از فناوری های تعاملی، طراحی فعالیت های گروهی آنلاین، و ارائه بازخورد به موقع می تواند بخشی از این چالش ها را کاهش دهد و حس تعلق و مشارکت را در محیط آموزشی مجازی تقویت کند در نهایت، برقراری تعادل میان ابزارهای دیجیتال و تعامل انسانی، آموزش مهارت های ارتباطی ویژه فضای مجازی برای معلمان، و توجه به نیازهای روان شناختی دانش آموزان از جمله راهکارهای موثر در بهبود رابطه ی معلم–دانش آموز و ارتقای کیفیت یادگیری در محیط های آنلاین محسوب می شود این پژوهش نشان می دهد که با مدیریت صحیح و بهره گیری از استراتژی های مناسب، می توان پیامدهای منفی روان شناختی فضای مجازی را کاهش داد و رابطه ی آموزشی سالم و اثربخش ایجاد کرد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
مردان قیداری، مجید و حسینی، فریور و جودکی، ثریا و نقره، نیلوفر،1404،وقتی نگاه جای خود را به پیکسل می دهد: چالش های روان شناختی رابطه ی معلم–دانش آموز در فضای مجازی،سومین همایش بین المللی فناوری های هوشمند در عرصه علوم تربیتی، روانشناسی، مشاوره ، فلسفه
ارائهشده در
مجموعه مقالات سومین همایش بین المللی فناوری های هوشمند در عرصه علوم تربیتی، روانشناسی، مشاوره ، فلسفه28 مهر 1404