هوش مصنوعی و نقش آن در توسعه هوش هیجانی و مهارت های روانشناختی دانش آموزان: چشم انداز فلسفی و تربیتی

چکیده مقاله

با گسترش فناوری های هوشمند و هوش مصنوعی، آموزش و پرورش وارد مرحله ای شده است که تنها به انتقال دانش محدود نمی شود، بلکه فرصت های تازه ای برای پرورش مهارت های روانشناختی و هوش هیجانی دانش آموزان فراهم می آورد این مقاله با رویکردی فلسفی–تحلیلی، به بررسی اثرات هوش مصنوعی بر رشد خودآگاهی، همدلی، مدیریت هیجانات و توانایی های اجتماعی دانش آموزان می پردازد تمرکز پژوهش بر آن است که چگونه محیط های یادگیری هوشمند می توانند به تقویت مهارت های روانشناختی و ارتقای کیفیت تعاملات انسانی کمک کنند، بدون آنکه جایگزین نقش تربیتی و مشاوره ای معلمان و والدین شوند یافته ها نشان می دهد بهره گیری آگاهانه و هدایت شده از هوش مصنوعی، می تواند به توسعه هوش هیجانی، بهبود خودتنظیمی و تقویت مسئولیت پذیری اجتماعی دانش آموزان منجر شود، در حالی که استفاده بدون چارچوب فلسفی و تربیتی ممکن است پیامدهای منفی از جمله کاهش تعامل انسانی و وابستگی عاطفی به فناوری ایجاد کند مقاله حاضر بر لزوم تدوین چارچوب های فلسفی، روانشناختی و تربیتی برای استفاده مسئولانه از هوش مصنوعی در نظام های آموزشی تاکید دارد

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

خدیجه دهقان

نویسنده اول

عظیمه شهریاری بالاجاده

نویسنده دوم

سیده حمیده ترابی

نویسنده سوم

�هقان، خدیجه و شهریاری بالاجاده، عظیمه و ترابی، سیده حمیده،1404،هوش مصنوعی و نقش آن در توسعه هوش هیجانی و مهارت های روانشناختی دانش آموزان: چشم انداز فلسفی و تربیتی،سومین همایش بین المللی فناوری های هوشمند در عرصه علوم تربیتی، روانشناسی، مشاوره ، فلسفه

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات سومین همایش بین المللی فناوری های هوشمند در عرصه علوم تربیتی، روانشناسی، مشاوره ، فلسفه28 مهر 1404