بررسی رابطه میان خودکارآمدی تحصیلی و میزان موفقیت آموزشی دانش آموزان

چکیده مقاله

آموزش و پرورش در جهان امروز به عنوان یکی از اساسی ترین ارکان توسعه انسانی، اجتماعی و اقتصادی شناخته می شود جوامع پیشرفته همواره تلاش کرده اند با سرمایه گذاری بر نظام های آموزشی، زمینه رشد فکری، فرهنگی و مهارتی نسل های آینده را فراهم سازند در این میان، موفقیت آموزشی دانش آموزان به عنوان یکی از مهم ترین شاخص های کارآمدی نظام تعلیم و تربیت، همواره مورد توجه پژوهشگران، روان شناسان تربیتی، معلمان و سیاست گذاران آموزشی بوده است موفقیت آموزشی نه تنها بیانگر میزان یادگیری و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان است، بلکه می تواند بر آینده شغلی، اجتماعی، روانی و حتی کیفیت زندگی آنان تاثیر عمیقی برجای گذارد ازاین رو، شناسایی عوامل موثر بر موفقیت آموزشی دانش آموزان از اهمیت فراوانی برخوردار است در گذشته، بسیاری از پژوهش ها موفقیت تحصیلی را عمدتا وابسته به عوامل شناختی همچون هوش، استعداد و توانایی ذهنی می دانستند؛ اما با گسترش مطالعات روان شناسی تربیتی مشخص شد که عوامل غیرشناختی نیز نقش بسیار مهمی در عملکرد تحصیلی دانش آموزان ایفا می کنند متغیرهایی نظیر انگیزش، اعتمادبه نفس، خودپنداره، اضطراب امتحان، سبک های یادگیری و خودکارآمدی از جمله عواملی هستند که می توانند کیفیت یادگیری و میزان پیشرفت تحصیلی دانش آموزان را تحت تاثیر قرار دهند در میان این عوامل، مفهوم «خودکارآمدی تحصیلی» به دلیل ارتباط مستقیم با باورها و نگرش های فرد نسبت به توانایی های خویش، جایگاه ویژه ای در پژوهش های آموزشی پیدا کرده است خودکارآمدی مفهومی است که نخستین بار توسط آلبرت بندورا، روان شناس برجسته نظریه یادگیری اجتماعی، مطرح شد از دیدگاه بندورا، خودکارآمدی به باور فرد درباره توانایی خود برای انجام موفقیت آمیز وظایف و دستیابی به اهداف موردنظر اشاره دارد هنگامی که این مفهوم در حوزه آموزش مطرح می شود، خودکارآمدی تحصیلی به باور دانش آموز نسبت به توانایی خود در انجام تکالیف درسی، غلبه بر مشکلات آموزشی و دستیابی به موفقیت تحصیلی مربوط می شود دانش آموزانی که از خودکارآمدی تحصیلی بالایی برخوردارند، معمولا اعتماد بیشتری به توانایی های خود دارند، در مواجهه با چالش های درسی پایداری بیشتری نشان می دهند، از راهبردهای یادگیری موثرتری استفاده می کنند و انگیزه بیشتری برای تلاش و پیشرفت دارند در این پژوهش که به شیوه مروری و با مطالعه کتابخانه ای و مراجعه به مقاله ها و تحقیق های چاپ شده و مطالب دیجیتالی گرد آوری شده است و سعی بر آن شده که به بررسی رابطه میان خودکارآمدی تحصیلی و میزان موفقیت آموزشی دانش آموزان پرداخته شود نتایج به دست آمده حاکی از آن است که دانش آموزانی که احساس خودکارآمدی پایینی دارند، اغلب در برابر مشکلات آموزشی زودتر دلسرد می شوند، از انجام فعالیت های دشوار اجتناب می کنند و احتمال افت تحصیلی در آنان بیشتر است

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

هادی علی پور لیافوئی

نویسنده اول

�لی پور لیافوئی، هادی،1404،بررسی رابطه میان خودکارآمدی تحصیلی و میزان موفقیت آموزشی دانش آموزان،سومین همایش بین المللی فناوری های هوشمند در عرصه علوم تربیتی، روانشناسی، مشاوره ، فلسفه

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات سومین همایش بین المللی فناوری های هوشمند در عرصه علوم تربیتی، روانشناسی، مشاوره ، فلسفه28 مهر 1404