چکیده مقاله
در عصری که اطلاعات به سرعت در حال تغییر و کهنه شدن است، نظام های آموزشی با چالش اساسی گذار از انتقال صرف دانش به پرورش دانش آموزانی مواجه هستند که قادر به تفکر نقادانه، حل مسئله پیچیده و یادگیری مستمر باشند این گذار، ضرورت دستیابی به «یادگیری پایدار» را برجسته می سازد؛ یادگیری ای که نه تنها شامل کسب مفاهیم در کوتاه مدت است، بلکه منجر به درونی سازی عمیق، توانایی انتقال دانش به زمینه های جدید و حفظ توانایی یادگیری مادام العمر می شود در مقابل، روش های تدریس سنتی که عمدتا مبتنی بر سخنرانی و حفظیات هستند، در دستیابی به این هدف حیاتی ناکام مانده اند و تنها منجر به کسب دانش سطحی و زودگذر می شوند این پژوهش با هدف بررسی تاثیر روش های تدریس فعال بر ارتقاء کیفیت و پایداری یادگیری صورت گرفته است این مقاله به بررسی این فرضیه می پردازد که استفاده هدفمند و نظام مند از راهبردهای فعال مانند یادگیری مشارکتی، یادگیری مبتنی بر مسئله PBL ، یادگیری مبتنی بر پروژه PjBL و کلاس معکوس، به طور معناداری عمق درک، توانایی استدلال و انتقال دانش را در دانش آموزان افزایش داده و در نتیجه، یادگیری را پایدارتر می سازد روش بحث مورد استفاده در این مقاله، رویکردی تحلیلی و ترکیبی است که ابتدا مبانی نظری یادگیری پایدار و نظریه های شناختی پشتوانه روش های فعال را واکاوی می کند سپس، به تفصیل ساختار، مراحل اجرا، نقش ها و چالش های پیاده سازی پنج روش کلیدی تدریس فعال مورد بررسی قرار می گیرد در بخش میانی، تحلیل مقایسه ای بین پیامدهای یادگیری ناشی از روش های فعال و سنتی ارائه می شود و سازوکارهایی که این روش ها از طریق آن ها بر ابعاد شناختی مانند تفکر سطح بالا ، عاطفی مانند انگیزه درونی و مهارتی مانند خودتنظیمی یادگیری تاثیر می گذارند، تشریح می گردد نتایج کلی این تحلیل نشان می دهد که آموزش فعال، با قرار دادن دانش آموز در مرکز فرآیند یاددهی یادگیری، او را وادار به ساخت فعالانه دانش، بازنگری مداوم مفاهیم و کاربرد عملی آن ها در موقعیت های معتبر می سازد این فرآیند فعال، اتصالات عصبی قوی تری ایجاد کرده و بازخوانی و بازیابی اطلاعات را در بلندمدت تسهیل می کند، که جوهره یادگیری پایدار است به عنوان مثال، یادگیری مبتنی بر پروژه نه تنها دانش محتوایی را تعمیق می بخشد، بلکه مهارت های همکاری، مدیریت زمان و حل تعارض را نیز تقویت می کند که همگی اجزای ضروری یک یادگیرنده مادام العمر هستند کاربردهای عملی این یافته ها برای تمامی سطوح نظام آموزشی حائز اهمیت است برای معلمان، این پژوهش تاکیدی است بر لزوم تغییر پارادایم از «انتقال دهنده اطلاعات» به «تسهیل گر یادگیری» سیاست گذاران آموزشی باید زیرساخت های لازم برای آموزش معلمان در زمینه روش های فعال، تخصیص زمان کافی برای فعالیت های اکتشافی و بازنگری در شیوه های ارزشیابی را فراهم آورند تا صرفا حافظه کوتاه مدت مورد سنجش قرار نگیرد در نهایت، این مقاله استدلال می کند که سرمایه گذاری در روش های تدریس فعال، سرمایه گذاری مستقیم در توانمندسازی نسل آینده برای مواجهه موفقیت آمیز با عدم قطعیت ها و پیچیدگی های جهان مدرن است و پایداری یادگیری را از یک آرمان آموزشی به یک واقعیت عینی تبدیل می نماید این پژوهش با تکیه بر شواهد نظری و تجربی، راهبردهای مشخصی را برای نهادینه کردن یادگیری پایدار از طریق فعال سازی فرآیندهای شناختی یادگیرندگان ارائه می دهد
کلیدواژه‌ها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�هبودنیا، شعله و غلامی، مهدی و ادیب، زهرا و پیشداد، کبری،1404،تاثیر روش های تدریس فعال بر یادگیری پایدار،اولین همایش بین المللی معلمان پیشرو در عصر پژوهش های تحول آفرین،اهواز
ارائه‌شده در
مجموعه مقالات اولین همایش بین المللی معلمان پیشرو در عصر پژوهش های تحول آفرین15 مهر 1404 · اهواز