چکیده مقاله
فناوری های آموزشی به عنوان یکی از تحول آفرین ترین عوامل در نظام های آموزشی معاصر، فرایند یاددهی–یادگیری را در تمامی مقاطع تحصیلی دگرگون ساخته اند این پژوهش با هدف تحلیل نظام مند تاثیرات متنوع فناوری های آموزشی از نرم افزارهای تعاملی، تخته های هوشمند و ربات های آموزشی تا محیط های یادگیری مجازی، کلاس های معکوس و سیستم های هوشمند آموزشی مبتنی بر هوش مصنوعی بر اجزای فرایند یاددهی–یادگیری شامل نقش معلم، مشارکت دانش آموز، محتوای آموزشی، روش های ارزشیابی و فضای کلاسی انجام شده است روش تحقیق در این مطالعه، کیفی از نوع تحلیل محتوای اسنادی و مرور نظام مند پژوهش های داخلی و خارجی در بازه زمانی ۲۰۱۰ تا ۲۰۲۴ است یافته ها حاکی از آن است که فناوری در صورت یکپارچه سازی معنادار و مبتنی بر اهداف پداگوژیک، می تواند فرایند یاددهی–یادگیری را در جهت شخصی سازی آموزش، تعمیق درگیری شناختی، توسعه مهارت های سده بیست ویکم و تسهیل ارزشیابی مستمر سوق دهد؛ اما چالش های جدی از جمله شکاف دیجیتالی، کمبود مهارت حرفه ای معلمان، بار شناختی اضافی و کاهش تعاملات انسانی نیز در کمین این تحول هستند این مقاله با ارائه یک نگاه همه جانبه و مقطع محور، راهکارهایی برای بهینه سازی بهره گیری از فناوری در راستای ارتقای کیفیت آموزشی در همه سطوح پیشنهاد می دهد نتیجه نهایی تاکید بر لزوم طراحی آموزشی مبتنی بر فناوری به جای کاربرد صرف فناوری در آموزش است
کلیدواژه‌ها
نویسندگان
شیوه ارجاع
لطفی، میثم و سبحانی، علی و رستمی، حسین،1404،تاثیر فناوری های آموزشی بر فرایند یاددهی–یادگیری در تمامی مقاطع تحصیلی: از آموزش خردسالان تا دانشگاه،اولین همایش بین المللی معلمان پیشرو در عصر پژوهش های تحول آفرین،اهواز
ارائه‌شده در
مجموعه مقالات اولین همایش بین المللی معلمان پیشرو در عصر پژوهش های تحول آفرین15 مهر 1404 · اهواز