چکیده مقاله
پایداری آموزشی و مدیریت بحران در شرایط اضطراری، از مهم ترین محورهای پژوهش های نوین در نظام های آموزشی محسوب می شوند که می توانند تاثیر مستقیم بر کیفیت یاددهی–یادگیری و تداوم آموزش داشته باشند پژوهش های اخیر نشان می دهند که وقوع بحران های طبیعی، اقتصادی، اجتماعی و حتی بهداشتی، مانند سیل، زلزله یا پاندمی ها، چالش های جدی برای استمرار فرآیند آموزش ایجاد می کنند و ضرورت تدوین سیاست ها و راهبردهای موثر مدیریت بحران در مدارس و موسسات آموزشی را بیش از پیش نمایان می سازند مدیریت بحران آموزشی شامل برنامه ریزی پیشگیرانه، واکنش به موقع و تدابیر بازسازی پس از بحران است که با تقویت زیرساخت های آموزشی، ارتقای مهارت های معلمان و مدیران و استفاده از فناوری های نوین آموزشی می تواند به پایداری سیستم آموزش کمک کند این مقاله با رویکرد مروری، ضمن بررسی مبانی نظری، تجارب ملی و بین المللی و پژوهش های گذشته، به تحلیل اثرات مدیریت بحران بر پایداری آموزشی، چالش ها و راهکارهای ارتقای کیفیت آموزش در شرایط اضطراری پرداخته و نقش مدیریت موثر، برنامه ریزی پیشگیرانه، آموزش و آماده سازی معلمان و دانش آموزان و بهره گیری از فناوری های نوین آموزشی را در استمرار یادگیری برجسته می سازد نتایج این مرور نشان می دهد که اتخاذ رویکردهای ساختاری و سیستمی در مدیریت بحران آموزشی، نه تنها باعث کاهش اختلالات و تداوم فرآیند یاددهی–یادگیری می شود، بلکه ظرفیت انعطاف پذیری و تاب آوری سیستم آموزشی را نیز افزایش می دهد و زمینه ارتقای عدالت آموزشی، کاهش پیامدهای منفی بحران و بهبود کیفیت تعاملات آموزشی را فراهم می آورد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�انی، نازنین،1404،تحلیل اثرات مدیریت بحران و پایداری آموزشی در شرایط اضطراری،اولین همایش بین المللی معلمان پیشرو در عصر پژوهش های تحول آفرین،اهواز
ارائهشده در
مجموعه مقالات اولین همایش بین المللی معلمان پیشرو در عصر پژوهش های تحول آفرین15 مهر 1404 · اهواز