چکیده مقاله
هدف: این پژوهش با هدف تبیین جایگاه تربیت زیست محیطی در برنامه درسی مدارس و ارائه راهکارهای عملی برای گذر از نظریه به عمل انجام شده است روش: این مطالعه با اتخاذ رویکردی کیفی و با استفاده از روش مرور نظام مند منابع و تحلیل محتوای مطالعات معتبر داخلی و بین المللی در این حوزه انجام گرفته است یافته ها: یافته ها حاکی از آن است که شکاف عمیقی بین نظریه و عمل در حوزه تربیت زیست محیطی در مدارس ایران وجود دارد از یک سو، مبانی فلسفی غنی در تعلیم و تربیت اسلامی و فلسفه تربیت جمهوری اسلامی ایران از جمله نگرش توحیدی به طبیعت، قداست بخشی به محیط زیست و هدفمندی عالم طبیعت، پشتوانه های نظری مستحکمی برای این امر فراهم می کنند از سوی دیگر، مطالعات میدانی نشان می دهد که برنامه ریزی منسجمی برای تربیت زیست محیطی در مدارس وجود ندارد و عملکردها بسیار کم و ناچیز است روش های آموزشی غالبا سنتی و معلم محور هستند و نتوانسته اند ارتباط معناداری بین دانش آموزان و محیط زیست ایجاد کنند موفقیت این مسیر در گرو به کارگیری روش های فعال و تجربه محور مانند یادگیری مشارکتی، بازی های آموزشی، نمایش و پروژه های عملی است نتیجه گیری: یکپارچه سازی موفق تربیت زیست محیطی در برنامه درسی مدارس نیازمند عزمی سه جانبه در سطوح سیاست گذاری، برنامه ریزی درسی و اجرای آموزشی است تدوین برنامه مدون، توانمندسازی معلمان، استفاده از روش های تدریس خلاق و توجه به ابعاد عاطفی و نگرشی در کنار دانش، از ارکان اصلی تحقق این هدف هستند
کلیدواژه‌ها
نویسندگان
شیوه ارجاع
موسوی نیا، سید سجاد و زارعی، محمد حسین و فرهمند، عبدالمجید،1404،تربیت زیست محیطی در برنامه درسی مدارس: از نظریه تا عمل،اولین همایش بین المللی معلمان پیشرو در عصر پژوهش های تحول آفرین،اهواز
ارائه‌شده در
مجموعه مقالات اولین همایش بین المللی معلمان پیشرو در عصر پژوهش های تحول آفرین15 مهر 1404 · اهواز