چکیده مقاله
با گسترش فناوری های نوین، به ویژه هوش مصنوعی، ساختار سنتی آموزش با تغییرات بنیادینی مواجه شده است یکی از جنبه های مهم این تحول، نوع و کیفیت تعامل میان یادگیرنده و منبع یاددهی است؛ به ویژه مقایسه میان تعامل انسانی بین معلم و دانش آموز با تعامل مبتنی بر هوش مصنوعی پژوهش حاضر با هدف بررسی و مقایسه این دو نوع تعامل، به شیوه توصیفی تحلیلی انجام شده است نتایج نشان می دهد که تعامل انسانی، از ویژگی هایی چون همدلی، درک عاطفی، تشویق شفاهی، و تنظیم پویا و سیال آموزش برخوردار است و در رشد اجتماعی، انگیزشی و اخلاقی دانش آموزان نقش کلیدی ایفا می کند در مقابل، تعامل با سامانه های مبتنی بر هوش مصنوعی، با تکیه بر داده کاوی، شخصی سازی محتوا و بازخورد سریع، می تواند فرآیند یادگیری را تسهیل و تقویت کند، اما فاقد درک هیجانی و انعطاف انسانی است پژوهش نتیجه می گیرد که هوش مصنوعی نمی تواند جایگزین کامل تعامل انسانی شود، بلکه باید در نقش یک ابزار مکمل در خدمت معلمان قرار گیرد ترکیب هوشمندانه ی توانمندی های انسانی و فناورانه می تواند منجر به تجربه ای پویا، موثر و انسانی تر از آموزش در عصر دیجیتال شود
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
نیکوئی، علی و مرشدی، مریم و توکلی، مریم و کشاورز، عزیزه،1404،بررسی نوع و کیفیت تعامل میان یادگیرنده و منبع یاددهی به ویژه مقایسه میان تعامل انسانی بین معلم و دانش آموز با تعامل مبتنی بر هوش مصنوعی،سومین همایش بین المللی فناوری های هوشمند در عرصه علوم تربیتی، روانشناسی، مشاوره ، فلسفه
ارائهشده در
مجموعه مقالات سومین همایش بین المللی فناوری های هوشمند در عرصه علوم تربیتی، روانشناسی، مشاوره ، فلسفه28 مهر 1404