چکیده مقاله
پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر آموزش مبتنی بر واقعیت ترکیبی Blended Reality یا BR بر کاهش رفتارهای تکراری Stimming و افزایش تعامل اجتماعی در دانش آموزان مبتلا به اختلال طیف اوتیسم ASD سطح ۱ در دوره ابتدایی انجام شد روش پژوهش نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون و پس آزمون با گروه کنترل بود جامعه آماری شامل ۴۰ دانش آموز پسر مبتلا به اوتیسم سطح ۱ مدارس ابتدایی شهر تهران بود که به صورت تصادفی به دو گروه آزمایش ن=۲۰ و کنترل ن=۲۰ تقسیم شدند گروه آزمایش به مدت ۸ هفته تحت برنامه آموزشی مبتنی بر BR قرار گرفت که شامل سناریوهای تعاملی با استفاده از هدست های واقعیت ترکیبی بود ابزارهای پژوهش شامل مقیاس رفتارهای تکراری SRS ۲ و چک لیست تعامل اجتماعی معلم محور SISC بود نتایج تحلیل کوواریانس ANCOVA نشان داد که در نمرات پس آزمون، تفاوت معناداری بین گروه آزمایش و گروه کنترل در کاهش رفتارهای تکراری و افزایش تعامل اجتماعی وجود دارد p < ۰ ۰۱ این یافته ها حاکی از آن است که تکنولوژی واقعیت ترکیبی می تواند به عنوان یک ابزار آموزشی نوآورانه و موثر برای مدیریت چالش های رفتاری و اجتماعی در این گروه از دانش آموزان به کار گرفته شود
کلیدواژهها
نویسندگان
نگین ملیحی پور
نویسنده اول
ناهید قلی پور خطبه سرا
نویسنده دوم
فاطمه محسنی
نویسنده سوم
فرح مافی هره دشت
نویسنده چهارم
شیوه ارجاع
ملیحی پور، نگین و ، ناهید قلی پور خطبه سرا و ، فاطمه محسنی و ، فرح مافی هره دشت،1404،تاثیر آموزش مبتنی بر واقعیت ترکیبی بر کاهش رفتارهای تکراری و افزایش تعامل اجتماعی در دانش آموزان مبتلا به اوتیسم سطح ۱ در دوره ابتدایی،سومین همایش بین المللی فناوری های هوشمند در عرصه علوم تربیتی، روانشناسی، مشاوره ، فلسفه
ارائهشده در
مجموعه مقالات سومین همایش بین المللی فناوری های هوشمند در عرصه علوم تربیتی، روانشناسی، مشاوره ، فلسفه28 مهر 1404