چکیده مقاله
تعلیم و تربیت، پیش از آنکه نشاندن فرمول ها در ذهن یا انباشتن حافظه از داده های خام باشد، یک «تجربه ی عمیق انسانی» و یک «کنش متقابل» است در جهان معاصر، نگاه به مدرسه و دانشگاه از یک «کارخانه ی تولید مدرک» به یک «زیست بوم اجتماعی» تغییر یافته است؛ زیست بومی که در آن، کیفیت یادگیری بیش از آنکه به حجم کتاب های درسی وابسته باشد، به کیفیت پیوندهایی بستگی دارد که میان معلم، شاگرد و کل ساختار آموزشی برقرار می شود در واقع، اگر محتوای آموزشی را «جسم» آموزش بدانیم، مهارت های ارتباطی بی شک «روح» و جریان حیاتی آن است که به این کالبد جان می بخشد اهمیت مهارت های ارتباطی در بهبود کیفیت تعلیم و تربیت از آنجا ناشی می شود که یادگیری، اساسا در بستر «امنیت روانی» و «تعامل مثبت» رخ می دهد معلمی که مجهز به فنون ارتباطی موثر است، نه فقط یک سخنران یک سویه، بلکه یک «تسهیل گر» جریان کشف و شهود است او می داند که چگونه با یک نگاه مشوق، یک شنیدن فعالانه و یا حتی سکوتی به جا، پلی میان جهان ذهنی خود و دانش آموز بزند شاید همه ی ما معلمی را به یاد داشته باشیم که علیرغم دانش فراوان، به دلیل ناتوانی در برقراری ارتباط، کلاسش به جزیره ای متروک تبدیل شده بود؛ جایی که دانش در نیمه ی راه بین زبان او و گوش ما گم می شد! و برعکس، معلمانی که با لبخندی یا کلامی نافذ، سخت ترین دروس را به شیرین ترین خاطرات تبدیل کردند
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�حمدآبادی، زهرا و احمدیان، مریم و رضایی مفرد، سینا و رنجبری، فهیمه،1405،نقش زیربنایی مهارت های ارتباطی در پویایی فرآیند یاددهی-یادگیری،دومین همایش بین المللی تحولات نوین در نظام های آموزشی، تربیتی، روانشناسی، مهارت آموزی و مهارت محوری با محوریت آموزش و پرورش در هزاره سوم،بوشهر
ارائهشده در
مجموعه مقالات دومین همایش بین المللی تحولات نوین در نظام های آموزشی، تربیتی، روانشناسی، مهارت آموزی و مهارت محوری با محوریت آموزش و پرورش در هزاره سوم26 اردیبهشت 1405 · بوشهر