تاثیر فناوری بر تعامل معلم و دانش آموز

چکیده مقاله

در سال های اخیر، تحولات سریع و گسترده در زمینه فناوری های دیجیتال و ابزارهای آموزشی نوین تغییرات بنیادینی را در نظام های آموزشی جهان ایجاد کرده اند و استفاده از این فناوری ها به ویژه در کلاس های درس، به یکی از موضوعات مهم پژوهش های آموزش و یادگیری تبدیل شده است اهمیت این موضوع از آن جهت است که تعامل معلم و دانش آموز به عنوان یکی از اصلی ترین عوامل تعیین کننده موفقیت تحصیلی و توسعه مهارت های اجتماعی و شناختی دانش آموزان شناخته می شود و ورود فناوری به فرآیندهای آموزشی می تواند این تعامل را به گونه ای عمیق و چندبعدی تحت تاثیر قرار دهد با توجه به گستردگی ابزارهای دیجیتال، از جمله نرم افزارهای مدیریت کلاس، پلتفرم های آموزش آنلاین، ابزارهای ارتباطی مبتنی بر وب و اپلیکیشن های یادگیری هوشمند، معلمان و دانش آموزان این امکان را یافته اند که تعاملات خود را فراتر از محدودیت های زمانی و مکانی سنتی گسترش دهند و دسترسی به منابع آموزشی متنوع و بازخوردهای فوری و مستمر را تجربه کنند با این حال، در کنار فرصت های فراوان، چالش ها و محدودیت هایی نیز وجود دارد که شامل وابستگی بیش از حد به فناوری، کاهش ارتباطات حضوری و مهارت های اجتماعی، اختلاف سطح دسترسی به فناوری بین دانش آموزان و نیاز به آموزش و توانمندسازی معلمان در استفاده موثر از این ابزارها می شود پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر فناوری بر تعامل معلم و دانش آموز و شناسایی جنبه های مثبت و منفی آن انجام شده است و از روش تحقیق تحلیلی توصیفی بهره گرفته است جامعه آماری این مطالعه شامل معلمان و دانش آموزان مدارس متوسطه در یک منطقه شهری بود و داده ها از طریق پرسشنامه، مصاحبه نیمه ساختاریافته و مشاهدات کلاس جمع آوری شد تحلیل داده ها نشان داد که استفاده هدفمند و متوازن از ابزارهای دیجیتال، مشارکت فعال دانش آموزان در فرآیند یاددهی یادگیری را افزایش می دهد، انگیزه یادگیری آن ها را بهبود می بخشد، کیفیت بازخورد معلم را ارتقا می دهد و امکان ارتباط دوطرفه موثر بین معلم و دانش آموز را فراهم می آورد همچنین فناوری های تعاملی موجب می شوند معلمان بتوانند سبک های یادگیری مختلف دانش آموزان را شناسایی و برنامه های آموزشی شخصی سازی شده ارائه دهند و دانش آموزان نیز با دسترسی به منابع چندرسانه ای و ابزارهای همکاری آنلاین، توانایی های خود را در حل مسئله، تفکر انتقادی و کار گروهی توسعه دهند با این حال، یافته ها همچنین نشان دادند که عدم مدیریت صحیح فناوری، استفاده بیش از حد از ابزارهای دیجیتال و کمبود آموزش مناسب برای معلمان می تواند موجب کاهش تعاملات حضوری، کاهش مهارت های ارتباطی اجتماعی و ایجاد فاصله میان معلم و دانش آموز شود این پژوهش بر ضرورت طراحی و پیاده سازی برنامه های آموزشی و سیاست های مدرسه ای تاکید می کند که هم فرصت های فناوری را برای ارتقای تعامل و یادگیری به کار گیرند و هم از پیامدهای منفی احتمالی آن جلوگیری کنند در نهایت، نتایج نشان می دهد که فناوری در آموزش نه تنها یک ابزار کمکی بلکه یک عامل تغییر مهم در تعاملات کلاس است و مدیریت هوشمندانه آن می تواند کیفیت یادگیری، مشارکت دانش آموز و تاثیرگذاری معلم را به طور چشمگیری افزایش دهد و زمینه ساز ایجاد یک محیط یادگیری پویا، انعطاف پذیر و فراگیر شود که در آن همه دانش آموزان فرصت یادگیری فعال و موثر داشته باشند و معلمان بتوانند نقش هدایتگر و تسهیل گر خود را با کارایی بیشتری ایفا کنند بنابراین، این پژوهش اهمیت آموزش و توانمندسازی معلمان در استفاده از فناوری، توسعه استراتژی های تعامل موثر و حفظ توازن میان تعاملات حضوری و دیجیتال را به عنوان محورهای اصلی برای بهبود کیفیت آموزش و یادگیری برجسته می کند و نشان می دهد که فناوری، اگر به صورت هدفمند و آگاهانه به کار گرفته شود، می تواند به ابزاری کلیدی برای ارتقای تعاملات آموزشی و ایجاد تجربه یادگیری عمیق و معنادار برای دانش آموزان تبدیل شود

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

زهرا عابدی

نویسنده اول

زهرا زاده بیرجند

نویسنده دوم

مریم دشتی گله خانه

نویسنده سوم

مریم مرادیان

نویسنده چهارم

�ابدی، زهرا و ، زهرا زاده بیرجند و ، مریم دشتی گله خانه و ، مریم مرادیان،1404،تاثیر فناوری بر تعامل معلم و دانش آموز،سومین همایش بین المللی فناوری های هوشمند در عرصه علوم تربیتی، روانشناسی، مشاوره ، فلسفه

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات سومین همایش بین المللی فناوری های هوشمند در عرصه علوم تربیتی، روانشناسی، مشاوره ، فلسفه28 مهر 1404