چکیده مقاله
این مقاله به بررسی رویکرد نوظهور و موثر «تدریس از طریق طراحی بازی» می پردازد که در آن دانش آموزان نه صرفا به عنوان بازیکن، بلکه در نقش طراح بازی، به کاوش عمیق مفاهیم درسی، حل مسئله و تولید دانش می پردازند این پارادایم، یادگیری را از حالت انفعالی خارج ساخته و آن را به فرآیندی خلاقانه، پروژه محور و ذاتا انگیزشی تبدیل می کند مبانی نظری این مقاله بر یادگیری سازنده گرا، نظریه خودتعیین گری و یادگیری مبتنی بر پروژه استوار است در این چارچوب، طراحی بازی به عنوان یک رسانه بی نظیر برای تفکر سیستمی عمل می کند که دانش آموزان را ملزم می سازد تا عناصری چون قوانین، اهداف، چالش ها، بازخورد و داستان را حول یک محتوای آموزشی خاص مانند یک واقعه تاریخی، یک مفهوم علمی یا یک قاعده زبانی یکپارچه کنند مقاله با ارائه نمونه های عینی و مطالعات موردی، مراحل اجرایی این رویکرد را در کلاس درس تشریح می کند: از شناسایی هدف آموزشی و انتخاب ژانر بازی مثل بازی رومیزی، بازی نقش آفرینی، بازی دیجیتال ساده تا ایده پردازی، ساخت پروتوتایپ، بازی آزمایی و بازنگری تاکید اصلی بر فرآیند تفکر طراحی است که دانش آموزان را در چرخه مستمر توسعه، آزمون، شکست و بهبود قرار می دهد
کلیدواژه‌ها
نویسندگان
محمود خشنودیان
نویسنده اول
جعفر میرموحد
نویسنده دوم
نرگس محمودی راد
نویسنده سوم
لیلا محمودی
نویسنده چهارم
شیوه ارجاع
�شنودیان، محمود و میرموحد، جعفر و محمودی راد، نرگس و محمودی، لیلا،1404،تدریس از طریق طراحی بازی (Teaching through Game Design): گذر از مصرف کنندگی به تولیدگرایی در یادگیری،سومین همایش بین المللی فناوری های هوشمند در عرصه علوم تربیتی، روانشناسی، مشاوره ، فلسفه
ارائه‌شده در
مجموعه مقالات سومین همایش بین المللی فناوری های هوشمند در عرصه علوم تربیتی، روانشناسی، مشاوره ، فلسفه28 مهر 1404