تعادل بین آموزش انسانی و آموزش هوشمند در مدارس

چکیده مقاله

با پیشرفت سریع فناوری های دیجیتال و ظهور ابزارهای هوشمند آموزشی، تحولاتی اساسی در فرآیندهای آموزشی به وجود آمده است که موجب ایجاد چالش هایی در تعادل میان شیوه های سنتی آموزش انسانی و استفاده از تکنولوژی های جدید شده است در این تحقیق، به بررسی تعادل میان این دو رویکرد در مدارس پرداخته می شود تا مشخص شود چگونه می توان از مزایای فناوری های هوشمند بهره برد بدون آنکه جنبه های انسانی و ارتباطات فردی که به یادگیری موثر و اجتماعی شدن دانش آموزان کمک می کند، تضعیف گردد آموزش هوشمند که شامل ابزارهایی مانند نرم افزارهای آموزشی، پلتفرم های آنلاین، هوش مصنوعی و سایر فناوری ها می شود، در سال های اخیر توجه زیادی را جلب کرده است این فناوری ها قادرند فرآیند یادگیری را برای دانش آموزان جذاب تر، سریع تر و متناسب با نیازهای فردی آن ها کنند با این حال، این تحولات باعث شده است که سوالات بسیاری در مورد جایگاه معلمان و اهمیت تعاملات انسانی در کلاس های درس مطرح شود معلمان نه تنها نقش انتقال اطلاعات را بر عهده دارند، بلکه با درک عواطف و نیازهای فردی دانش آموزان می توانند انگیزه و اعتماد به نفس آنان را تقویت کرده و فضایی مناسب برای یادگیری عمیق تر ایجاد کنند در این راستا، این تحقیق به دنبال تحلیل و ارزیابی استفاده از تکنولوژی در کنار آموزش انسانی است تا مشخص کند که چگونه می توان این دو روش را به شکلی موثر و هماهنگ ترکیب کرد برای دستیابی به این هدف، از روش های تحلیلی مبتنی بر بررسی مقالات علمی و مصاحبه با معلمان و متخصصان آموزش استفاده شده است همچنین، تحقیق حاضر به ارزیابی مزایا و معایب آموزش هوشمند و انسانی و بررسی چالش های موجود در استفاده از این دو روش در مدارس می پردازد نتایج تحقیق نشان می دهد که با وجود مزایای قابل توجهی که آموزش هوشمند از جمله شخصی سازی یادگیری، دسترسی آسان به منابع و یادگیری مبتنی بر تکنولوژی به همراه دارد، همچنان نقش معلمان به عنوان تسهیل گران یادگیری و حمایت کنندگان از دانش آموزان در فرآیندهای آموزشی ضروری است در این تحقیق همچنین به بررسی راهکارهایی پرداخته می شود که می توانند به مدارس کمک کنند تا بهترین استفاده را از هر دو روش، یعنی آموزش انسانی و هوشمند، ببرند این تحقیق همچنین به اهمیت تربیت معلمان با مهارت های دیجیتال و توانمندی های انسانی برای تعادل بهتر میان این دو رویکرد تاکید دارد در نهایت، این تحقیق نتیجه گیری می کند که تعادل میان آموزش انسانی و هوشمند نه تنها می تواند به بهبود کیفیت آموزش کمک کند، بلکه می تواند زمینه ساز تعاملات اجتماعی مثبت تر و یادگیری عمیق تر برای دانش آموزان باشد بنابراین، پیشنهاد می شود که سیاست گذاران آموزشی و مدیران مدارس به منظور استفاده بهینه از فناوری های جدید، به دنبال برنامه ریزی های دقیق تری باشند که در آن نیازهای انسانی دانش آموزان در کنار پیشرفت های تکنولوژیکی در نظر گرفته شود

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

حسن شهبازی

نویسنده اول

احمد الوندی

نویسنده دوم

�هبازی، حسن و الوندی، احمد،1404،تعادل بین آموزش انسانی و آموزش هوشمند در مدارس،سومین همایش بین المللی فناوری های هوشمند در عرصه علوم تربیتی، روانشناسی، مشاوره ، فلسفه

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات سومین همایش بین المللی فناوری های هوشمند در عرصه علوم تربیتی، روانشناسی، مشاوره ، فلسفه28 مهر 1404