چکیده مقاله
این پژوهش به بررسی تناقض میان سیاست های متداول کنترل حیوانات شهری و اصول اخلاق زیست محیطی می پردازد مسئله اصلی، تعارض میان منطق مدیریت شهری مبتنی بر کاهش خطر و اختلال، و منطق اخلاق زیست محیطی مبتنی بر توجه به رفاه و ارزش زیستی است پژوهش نشان می دهد چگونه چارچوب های اجرایی، به علت محدودیت های نهادی و فشارهای اجتماعی، اغلب ترجمه ناقصی از اصول اخلاقی ارائه می کنند روش پژوهش با اتکا به تحلیل مفهومی و در صورت امکان، تحلیل شواهد سیاستی در بسترهای شهری تعریف می شود در این چارچوب، «اخلاق انسان محور» در برابر «اخلاق زیست محور» به عنوان دو قطب اصلی تحلیل قرار می گیرد همچنین نقش ذی نفعان شامل شهروندان، نهادهای اجرایی، پژوهشگران و حامیان حقوق حیوانات در شکل دهی به سیاست ها بررسی می شود پژوهش به شکاف میان اهداف اعلام شده پیشگیری، سلامت عمومی و کاهش آسیب و پیامدهای واقعی رفاه حیوانات و دگرگونی اکولوژیک توجه می کند علاوه بر آن، مسئله امکان پذیری سنجش های اخلاقی، مانند ارزش ذاتی و رفاه، در قالب شاخص های عملیاتی تحلیل می گردد یافته های احتمالی پژوهش بر ضرورت طراحی سیاست های «زیست اخلاقی» و مبتنی بر رویکردهای پیشگیرانه تاکید دارد در نهایت، چارچوبی برای کاهش تعارض و هم راستا کردن حکمرانی شهری با اصول اخلاق زیست محیطی پیشنهاد می شود این پژوهش می تواند مبنایی برای بازنگری در برنامه های کنترل شهری و حرکت به سمت سیاست های پایدار و مسئولانه فراهم کند
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�عفر، مژگان و نوروزی، کیانا،1405،تناقض میان سیاست های کنترل حیوانات شهری و اصول اخلاق زیست محیطی،دومین همایش بین المللی تحولات نوین در نظام های آموزشی، تربیتی، روانشناسی، مهارت آموزی و مهارت محوری با محوریت آموزش و پرورش در هزاره سوم،بوشهر
ارائهشده در
مجموعه مقالات دومین همایش بین المللی تحولات نوین در نظام های آموزشی، تربیتی، روانشناسی، مهارت آموزی و مهارت محوری با محوریت آموزش و پرورش در هزاره سوم26 اردیبهشت 1405 · بوشهر