بررسی رابطه خود مراقبتی روانی با اثر بخشی نقش تربیتی دانشجویان امور ربیتی

چکیده مقاله

پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه میان خودمراقبتی روانی و اثربخشی نقش تربیتی دانشجویان رشته امور تربیتی دانشگاه فرهنگیان یاسوج انجام شد با توجه به ماهیت چندبعدی و انسانی موضوع، از روش پژوهش آمیخته با رویکرد غالب کیفی استفاده گردید تا بتوان تجربه ها، باورها و ابعاد روان شناختی این پدیده را به صورت عمیق مورد واکاوی قرار داد جامعه آماری پژوهش شامل دانشجویان رشته امور تربیتی دانشگاه فرهنگیان شهر یاسوج در سال تحصیلی ۱۴۰۴–۱۴۰۵ بود بر اساس جدول مورگان، تعداد ۱۱۰ نفر به روش تصادفی ساده به عنوان نمونه بخش کمی انتخاب شدند برای جمع آوری داده ها از دو پرسشنامه محقق ساخته استفاده شد: پرسشنامه خودمراقبتی روانی با مولفه های آگاهی هیجانی، تنظیم هیجان و مراقبت رفتاری و پرسشنامه اثربخشی نقش تربیتی در سه بعد تعامل، نفوذ و هدایت گری روایی صوری ابزارها با نظر اساتید متخصص تایید شد و پایایی آن ها نیز با ضریب آلفای کرونباخ بررسی گردید در تحلیل داده های کمی، ابتدا نرمال بودن داده ها با آزمون کولموگروف–اسمیرنوف ارزیابی شد و سپس از آزمون های همبستگی برای بررسی ارتباط بین متغیرها استفاده گردید نتایج نشان داد که بین خودمراقبتی روانی و اثربخشی نقش تربیتی دانشجویان رابطه مثبت و معناداری وجود دارد p

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

پروانه پورریاحی

فوق لیسانس علوم تربیتی گرایش آموزش و پرورش پیش دبستانی، فرهنگی آموزش و پرورش

زهرا علی اکبری

دانشجوی کارشناسی مشاوره گرایش امور تربیتی

�لی اکبری، زهرا،1404،بررسی رابطه خود مراقبتی روانی با اثر بخشی نقش تربیتی دانشجویان امور ربیتی،اولین همایش بین المللی تحولات نوین در نظام های آموزشی، تربیتی، روانشناسی، مهارت آموزی و مهارت محوری با محوریت آموزش و پرورش در هزاره سوم،بوشهر

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات اولین همایش بین المللی تحولات نوین در نظام های آموزشی، تربیتی، روانشناسی، مهارت آموزی و مهارت محوری با محوریت آموزش و پرورش در هزاره سوم12 آذر 1404 · بوشهر