چکیده مقاله
مفاهیم گناه، رستگاری و رهایی از بنیادی ترین مضامین اندیشه انسانی اند که در طول تاریخ، بازتابی گسترده در آثار ادبی داشته اند ادبیات، به عنوان آیینه ای از ساختارهای اجتماعی، فرهنگی و ایدئولوژیک، این مفاهیم را نه تنها در سطح فردی بلکه در پیوندی تنگاتنگ با نظم اجتماعی، قدرت، اخلاق جمعی و هنجارهای مسلط بازنمایی می کند پژوهش حاضر با رویکردی تحلیل اجتماعی، به بررسی چگونگی شکل گیری و کارکرد مفاهیم گناه، رستگاری و رهایی در متون ادبی می پردازد و می کوشد نشان دهد که این مفاهیم چگونه در بستر مناسبات اجتماعی معنا می یابند در این مقاله، با بهره گیری از نظریه های جامعه شناسی ادبیات و تحلیل گفتمان، نمونه هایی از آثار ادبی منتخب بررسی می شود تا روشن گردد که گناه اغلب به مثابه سازوکاری برای کنترل اجتماعی و درونی سازی هنجارها عمل می کند، در حالی که رستگاری و رهایی می توانند بازتابی از مقاومت فرد یا جمع در برابر ساختارهای سرکوبگر باشند یافته های پژوهش نشان می دهد که ادبیات، از طریق بازآفرینی این مفاهیم، نه تنها تجربه های درونی شخصیت ها را بازنمایی می کند، بلکه امکان نقد نظم اجتماعی و تصور افق های بدیل برای رهایی انسان را فراهم می سازد این مطالعه بر آن است تا جایگاه ادبیات را به عنوان فضایی برای بازاندیشی اخلاقی و اجتماعی برجسته سازد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
موحد، ایوب و مدیحی، لیلا و کریمان، ثویبه،1404،تحلیل اجتماعی مفاهیم گناه، رستگاری و رهایی در ادبیات،اولین همایش بین المللی تحولات نوین در نظام های آموزشی، تربیتی، روانشناسی، مهارت آموزی و مهارت محوری با محوریت آموزش و پرورش در هزاره سوم،بوشهر
ارائهشده در
مجموعه مقالات اولین همایش بین المللی تحولات نوین در نظام های آموزشی، تربیتی، روانشناسی، مهارت آموزی و مهارت محوری با محوریت آموزش و پرورش در هزاره سوم12 آذر 1404 · بوشهر