چکیده مقاله
تحولات شتابان فناوری در دهه های اخیر، به ویژه گسترش فناوری های دیجیتال، هوش مصنوعی، اینترنت، شبکه های اجتماعی و ابزارهای یادگیری الکترونیکی، نظام های آموزشی را در سراسر جهان با دگرگونی های بنیادین مواجه ساخته است مدرسه ایرانی نیز به عنوان نهادی اجتماعی و تربیتی، از این تحولات مستثنا نبوده و ناگزیر در بستر ساختارهای فرهنگی، اجتماعی، اقتصادی و مدیریتی خاص خود، با فرصت ها و چالش های متعددی در مواجهه با فناوری روبه رو شده است این تحولات، از یک سو ظرفیت هایی نوین برای بهبود کیفیت آموزش، افزایش دسترسی آموزشی، تنوع بخشی به روش های تدریس، ارتقای یادگیری فعال و توسعه مهارت های قرن بیست ویکم فراهم آورده اند و از سوی دیگر، شکاف دیجیتال، نابرابری آموزشی، ضعف زیرساخت ها، کمبود سواد فناورانه معلمان و دانش آموزان، مقاومت فرهنگی و ساختار متمرکز نظام آموزشی را برجسته کرده اند مدرسه ایرانی در مواجهه با تحولات فناوری، اغلب با چالش ناهماهنگی میان اهداف رسمی تعلیم وتربیت و الزامات آموزش فناورانه مواجه است تمرکز بیش ازحد بر محتوای حافظه محور، نظام ارزشیابی سنتی، فشار کنکور و کم توجهی به مهارت های کاربردی، سبب شده است که فناوری در بسیاری از مدارس نه به عنوان ابزاری برای تحول یادگیری، بلکه صرفا به عنوان وسیله ای جانبی یا تشریفاتی مورد استفاده قرار گیرد تجربه آموزش مجازی و ترکیبی در سال های اخیر نیز نشان داد که نبود آمادگی نهادی، ضعف سیاست گذاری یکپارچه، و فقدان آموزش حرفه ای معلمان، اثربخشی بهره گیری از فناوری را با محدودیت های جدی مواجه ساخته است از منظر مدیریتی، مدرسه ایرانی در یک نظام آموزشی متمرکز، اختیار کافی برای تصمیم گیری فناورانه متناسب با شرایط بومی خود ندارد و این امر، نوآوری آموزشی را محدود می کند همچنین، شکاف میان نسل دیجیتال دانش آموزان و رویکردهای سنتی آموزشی، موجب کاهش انگیزه یادگیری، افزایش گسست مدرسه از زیست جهان دانش آموزان و تضعیف کارکرد اجتماعی مدرسه شده است با این حال، در صورت بازنگری در برنامه های درسی، توانمندسازی معلمان، توسعه زیرساخت های فناورانه، تقویت رهبری آموزشی مدیران مدارس و حرکت به سوی رویکردهای یادگیرنده محور، فناوری می تواند به عاملی موثر در ارتقای عدالت آموزشی، پرورش خلاقیت، تفکر انتقادی و مهارت های شغلی آینده محور در مدرسه ایرانی تبدیل شود در مجموع، مواجهه مدرسه ایرانی با تحولات فناوری، فرآیندی چندبعدی و پیچیده است که نیازمند سیاست گذاری هوشمندانه، تغییر نگرش های تربیتی، مشارکت فعال معلمان و مدیران، و توجه هم زمان به ابعاد فرهنگی، اجتماعی و تربیتی فناوری است بدون چنین نگاهی، فناوری نه تنها به تحول آموزشی منجر نخواهد شد، بلکه می تواند نابرابری ها و چالش های موجود نظام آموزشی را تشدید کند
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
واحدی، سودابه و صداقتی، محمد و ایزدیار، علیرضا و چوپانی، نسیم،1404،مدرسه ایرانی در مواجهه با تحولات فناوری،اولین همایش بین المللی تحولات نوین در نظام های آموزشی، تربیتی، روانشناسی، مهارت آموزی و مهارت محوری با محوریت آموزش و پرورش در هزاره سوم،بوشهر
ارائهشده در
مجموعه مقالات اولین همایش بین المللی تحولات نوین در نظام های آموزشی، تربیتی، روانشناسی، مهارت آموزی و مهارت محوری با محوریت آموزش و پرورش در هزاره سوم12 آذر 1404 · بوشهر