چکیده مقاله
مدرسه صرفا نهادی برای انتقال دانش های ازپیش تعیین شده نیست، بلکه می تواند به مثابه فضایی زنده برای پرورش اندیشیدن، تحلیل و تامل عمل کند در این میان، نقش معلم به عنوان عامل اصلی شکل دهنده به تجربه های یادگیری، اهمیتی بنیادین در رشد ذهن تحلیلی دانش آموزان دارد پژوهش حاضر با رویکردی نظری–تحلیلی به بررسی مدرسه به عنوان فضای اندیشیدن و تبیین نقش معلم در پرورش توانایی های تحلیلی دانش آموزان می پردازد بر اساس مبانی فلسفه تعلیم و تربیت و نظریه های یادگیری شناختی، اندیشیدن تحلیلی زمانی در دانش آموزان شکل می گیرد که محیط مدرسه از حالت حافظه محور و معلم سالار خارج شده و به فضایی تعاملی، مسئله محور و تامل برانگیز تبدیل شود معلم در این فضا نه صرفا انتقال دهنده محتوا، بلکه تسهیل گر اندیشیدن، هدایت کننده گفت وگوهای آموزشی و الگویی برای تفکر نقادانه است یافته های نظری نشان می دهد که راهبردهایی نظیر طرح پرسش های باز، تشویق به استدلال، ایجاد فرصت برای گفت وگو و بازاندیشی، و پذیرش خطا به عنوان بخشی از فرایند یادگیری، نقش موثری در تقویت ذهن تحلیلی دانش آموزان دارند در نهایت، این مطالعه بر ضرورت بازتعریف کارکرد مدرسه و توانمندسازی معلمان در راستای ایجاد فرهنگ اندیشیدن تاکید می کند و مدرسه را بستری کلیدی برای پرورش شهروندانی تحلیل گر، آگاه و مسئول می داند
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
قوامی نصرآبادی، نجمه و پورعظیمی، احسان و خوش بیانی آرانی، علی و حاجی اریسمانی، حسین،1404،مدرسه به مثابه فضای اندیشیدن؛ نقش معلم در شکل دهی ذهن تحلیلی دانش آموزان،اولین همایش بین المللی تحولات نوین در نظام های آموزشی، تربیتی، روانشناسی، مهارت آموزی و مهارت محوری با محوریت آموزش و پرورش در هزاره سوم،بوشهر
ارائهشده در
مجموعه مقالات اولین همایش بین المللی تحولات نوین در نظام های آموزشی، تربیتی، روانشناسی، مهارت آموزی و مهارت محوری با محوریت آموزش و پرورش در هزاره سوم12 آذر 1404 · بوشهر