طراحی و ارزیابی برنامه های روان شناختی مدرسه محور برای تقویت خودپنداره مثبت در یادگیرندگان

چکیده مقاله

طراحی و ارزیابی برنامه های روان شناختی مدرسه محور برای تقویت خودپنداره مثبت، به عنوان سنگ بنای سلامت روان و پیش نیاز یادگیری موثر، ضرورتی انکارناپذیر در نظام آموزشی امروز است اهمیت این امر از ارتباط مستقیم خودپنداره مثبت با متغیرهای کلیدی چون انگیزش تحصیلی، تاب آوری در برابر شکست، کیفیت روابط اجتماعی و کاهش رفتارهای پرخطر در میان یادگیرندگان نشات می گیرد بیان مسئله اصلی این مقاله بر این تناقض متمرکز است که علی رغم شناخت کافی نسبت به اهمیت خودپنداره مثبت، بسیاری از برنامه های موجود در مدارس فاقد طراحی علمی، نظام مند و فرهنگی هستند و همچنین ارزیابی دقیق و مستمری از اثربخشی آن ها صورت نمی پذیرد این شکاف منجر به اتلاف منابع و ناتوانی در ایجاد تغییرات پایدار در باورها و نگرش های دانش آموزان شده است چالش های طراحی این برنامه ها شامل عدم انطباق با ویژگی های رشدی گروه های سنی مختلف، نادیده گرفتن تفاوت های فردی و فرهنگی، و تکیه بر روش های غیرفعال و غیرجذاب مانند سخنرانی های کلی است از سوی دیگر، چالش های ارزیابی شامل فقدان ابزارهای سنجش معتبر و حساس به تغییر، عدم پیگیری بلندمدت نتایج، و نادیده گرفتن ابعاد مختلف خودپنداره تحصیلی، اجتماعی، جسمانی و کلی است که تصویری ناقص از تاثیر برنامه ارائه می دهد در مواجهه با این چالش ها، ارائه راهکارهای علمی و عملی ضروری است در حوزه طراحی، برنامه ها می بایست بر پایه نظریه های روان شناختی معتبر مانند نظریه خودتعیین گری یا شناخت درمانی و مبتنی بر نیازسنجی دقیق از جامعه هدف بنا شوند طراحی باید فعالیت محور، تجربه بنیاد و جذاب باشد و از روش هایی مانند بازی های آموزشی، نقش آفرینی، بحث گروهی هدایت شده و پروژه های موفقیت محور استفاده کند همچنین، درگیر کردن همه ذی نفعان شامل معلمان، مشاوران و والدین در فرآیند طراحی و اجرا، به ایجاد محیطی یکپارچه و حمایت گر کمک می کند در حوزه ارزیابی، باید از طرح های پژوهشی ترکیبی کمی و کیفی و ابزارهای چندگانه پرسشنامه، مشاهده، مصاحبه و تحلیل آثار بهره گرفته شود ارزیابی فرآیندی در کنار ارزیابی پایانی، امکان اصلاح برنامه در حین اجرا را فراهم می آورد پیگیری اثرات در بازه های زمانی سه ماهه، شش ماهه و یک ساله برای سنجش پایداری تغییرات حیاتی است هدف نهایی، خلق برنامه های منعطف و اقتضایی است که نه تنها در افزایش نمرات مقیاس ها، که در ارتقای رفتارهای مشاهده پذیر مرتبط با خودپنداره مثبت مانند پذیرش چالش، بیان مناسب احساسات و برقراری روابط سالم در محیط مدرسه تجلی یابد تحقق این امر مستلزم تخصیص منابع، آموزش تخصصی نیروها و تعهد مدیریتی به نقش مدرسه در پرورش روان شناختی یادگیرندگان است

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

سیمین اسماعیلی

فرهنگی آموزش و پرورش

وجیهه حاتم پور

کارشناسی آموزش ابتدایی دانشگاه آزاد اسلامی خوراسگان

سید مجتبی فاطمی

کارشناسی علوم سیاسی دانشگاه آزاد اسلامی شهرضا

کمال اشرفی

کارشناسی تربیت بدنی دانشگاه اصفهان

احسان شکاریان

کارشناسی ارشد تربیت بدنی دانشگاه شهید رجایی

�اتم پور، وجیهه و فاطمی، سید مجتبی و اشرفی، کمال و شکاریان، احسان،1404،طراحی و ارزیابی برنامه های روان شناختی مدرسه محور برای تقویت خودپنداره مثبت در یادگیرندگان،اولین همایش بین المللی تحولات نوین در نظام های آموزشی، تربیتی، روانشناسی، مهارت آموزی و مهارت محوری با محوریت آموزش و پرورش در هزاره سوم،بوشهر

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات اولین همایش بین المللی تحولات نوین در نظام های آموزشی، تربیتی، روانشناسی، مهارت آموزی و مهارت محوری با محوریت آموزش و پرورش در هزاره سوم12 آذر 1404 · بوشهر