ارزیابی روش های نوین تدریس حقوق و جایگاه آن در آموزش عالی ایران

چکیده مقاله

هدف از این پژوهش، بررسی و تحلیل روش های نوین تدریس در رشته حقوق و واکاوی جایگاه این روش ها در نظام آموزش عالی ایران است در دنیای پیچیده امروز، که نیاز به وکلای ماهر، قضات آگاه و حقوقدانان خلاق بیش از پیش احساس می شود، تکیه صرف بر روش های سنتی سخنرانی محور، پاسخگوی نیازهای جامعه و بازار کار نیست این مقاله با روشی توصیفی تحلیلی و با اتکا به مطالعات کتابخانه ای و بررسی اسناد بالادستی، به تبیین روش هایی همچون آموزش مبتنی بر مسئله PBL ، شبیه سازی دادگاه Moot Court ، روش موردکاوی، یادگیری مشارکتی، و استفاده از فناوری های دیجیتال می پردازد یافته ها نشان می دهد که اگرچه گام های مثبتی در برخی دانشکده های حقوق ایران برای به کارگیری این روش ها برداشته شده، اما موانع ساختاری جدی از قبیل محوریت روش سنتی استاد محور، کمبود منابع و امکانات، حجم زیاد دروس نظری، مقاومت در برابر تغییر و نبود برنامه ریزی یکپارچه، مانع نهادینه سازی و توسعه همه جانبه این روش ها شده است این مقاله نتیجه می گیرد که تحول در آموزش حقوق ایران، مستلزم بازنگری در سرفصل دروس، توانمندسازی اساتید، تجهیز کارگاه های مهارتی و تدوین راهبرد کلان آموزشی است که در آن، روش های نوین نه به عنوان حاشیه، بلکه به عنوان هسته اصلی فرآیند یادگیری یاددهی قرار گیرند

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

علیرضا براتی

کارشناسی ارشد حقوق خصوصی، گروه حقوق خصوصی، واحد نوراباد ممسنی، دانشگاه آزاد نوراباد ممسنی، ایران

�راتی، علیرضا،1404،ارزیابی روش های نوین تدریس حقوق و جایگاه آن در آموزش عالی ایران،دومین همایش بین المللی پژوهش های نوین در مدیریت، حقوق، علوم انسانی و کارآفرین�

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات دومین همایش بین المللی پژوهش های نوین در مدیریت، حقوق، علوم انسانی و کارآفرینی28 بهمن 1404