چکیده مقاله
در دهه های اخیر، به ویژه پس از شیوع جهانی کووید ۱۹، نقش والدین در فرآیند یادگیری و توسعه تحصیلی فرزندانشان به طور چشمگیری تغییر کرده است این تغییرات، والدین را درگیر مسئولیت های جدیدی در حوزه های آموزشی، روانی و اجتماعی فرزندانشان نموده است هدف این مقاله مروری، بررسی تطبیقی تاثیر سلامت روان والدین بر مدیریت زمان و برنامه ریزی درسی دانش آموزان است با استفاده از رویکرد نظام مند و تحلیل منابع معتبر بین المللی منتشر شده در سال های ۲۰۱۴ تا ۲۰۲۳، این پژوهش به بررسی رابطه علی بین استرس والدین، سطح اضطراب و افسردگی آنان، و تاثیر این عوامل بر عملکرد تحصیلی، انگیزه و به ویژه مهارت های مدیریت زمان و برنامه ریزی درسی دانش آموزان می پردازد یافته ها نشان می دهند که والدینی که از سلامت روانی پایین تری برخوردارند، ناتوانی بیشتری در هدایت، نظارت و حمایت از فرزندان خود در زمینه های آموزشی دارند این ناتوانی مستقیما بر کاهش انگیزه، افزایش پراکندگی ذهنی و ضعف در برنامه ریزی درسی دانش آموزان تاثیر می گذارد همچنین، عواملی مانند استرس مالی، مقایسه اجتماعی، فشارهای شغلی و فقدان حمایت اجتماعی به عنوان واسطه های مهم در این رابطه شناسایی شدند در نهایت، این مقاله با ارائه پیشنهادات عملی برای سیاست گذاران آموزشی، مشاوران مدرسه و والدین، تلاش می کند تا راهکارهایی برای بهبود سلامت روان والدین و در نتیجه ارتقای مهارت های مدیریت زمان و برنامه ریزی درسی دانش آموزان ارائه دهد این پژوهش با تکیه بر چارچوب نظری منابع حفاظتی Conservation of Resources Theory و مفاهیم «مشارکت والدین» و «انگیزش تحصیلی»، به تبیین مکانیسم های روانی اجتماعی موثر در این زمینه می پردازد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�وکوهکی، زهرا و دوکوهکی، سکینه،1404،بررسی تطبیقی تاثیر سلامت روان والدین بر مدیریت زمان و برنامه ریزی درسی دانش آموزان،دومین همایش بین المللی پژوهش های نوین در مدیریت، حقوق، علوم انسانی و کارآفرین�
ارائهشده در
مجموعه مقالات دومین همایش بین المللی پژوهش های نوین در مدیریت، حقوق، علوم انسانی و کارآفرینی28 بهمن 1404