چکیده مقاله
با توجه به گسترش ارتباطات الکترونیکی در عصر حاضر و گسترش تجارت الکترونیک در میان جوامع، یکی از مسائل مهم در تجارت الکترونیک بحث فسخ قرارداد در تجارت الکترونیک می باشد در این پژوهش به بررسی فسخ قرارداد در قراردادهای الکترونیکی و آثار آن با توجه به قانون تجارت الکترونیکی ایران و قانون نمونه تجارت الکترونیکی آنسیترال پرداختیم این پژوهش نشان می دهد که میان فسخ در قانون مدنی و قانون تجارت الکترونیکی و قانون نمونه تجارت الکترونیکی آنسیترال تفاوت است در قانون مدنی به عنوان قانون عام، اصل بر لزوم قراردادهاست مگر اینکه به رضای طرفین اقاله یا به علت قانونی فسخ شود در قانون تجارت الکترونیکی، خریدار از خیار حق انصراف به مدت هفت روز برخوردار است و در کنوانسیون قانون نمونه تجارت الکترونیکی آنسیترال تنها در صورت اشتباه در تمام یا بخشی از ارتباط الکترونیکی می تواند معامله را در همان قسمت فسخ نماید هریک از خریدار و فروشنده می تواند بر اساس خیارات مصرح در قانون مدنی و خیار حق انصراف و در صورت اشتباه در ارتباط الکترونیکی معامله و همچنین در صورت نقض اساسی قرارداد معامله را فسخ نمایند در قانون تجارت الکترونیکی فسخ اثر قهقرایی دارد و در قانون نمونه تجارت الکترونیکی آنسیترال ، فسخ اثر قهقرایی ندارد و متعاملین همانند عقود معوض دارای حق حبس می باشند
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�دابنده، مریم،1404،بررسی تطبیقی حق انصراف قراردادهای الکترونیکی در فقه و حقوق ایران و کنوانسیون آنسیترال،دومین همایش بین المللی پژوهش های نوین در مدیریت، حقوق، علوم انسانی و کارآفرین�
ارائهشده در
مجموعه مقالات دومین همایش بین المللی پژوهش های نوین در مدیریت، حقوق، علوم انسانی و کارآفرینی28 بهمن 1404