چکیده مقاله
آثار فرهنگی مبین هویت و سند تشخیص و تمایز تمدن های گوناگون در جهان هستند که بشر کنونی ملزم است خود را به حراست و پشتیبانی از این گنجینه های تجدید نشدنی وا دارد به علاوه ضرورت حفاظت از این آثار باستانی به واسطه قرار داشتن آنها در معرض عوامل گوناگون از جمله عوامل نامساعد طبیعی و حملات بیگانگان و حتی خسارات ناخواسته مردم بازدید کننده و به وضوح قابل رویت می باشد میراث فرهنگی هر ملتی بیانگر جنبه هایی از نبوغ آن ملت است و نبوغ ذاتی هر ملتی در آثار فرهنگی آن جلوه گر است این آثار بر اندیشه ر که با تکیه دهنده شده نشان ی سترگ و والای آن ابداع و ساخته ی سیر تکاملی تفکر و فن و آیینه ی تمام نمای تصورات مردمان یک سرزمین است موضوع حمایت از میراث فرهنگی در جهت منافع بشری، از ویژگی های مشترک سیاست داخلی کشورها محسوب می شود، برای مقابله با نابودی میراث فرهنگی، نیاز به الفبایی قاطع از طریق اتخاذ تعابیر مناسب داریم مقنن ترکیه همگام با سایر کشورها، تعدی به آثار فرهنگی و تاریخی را جرم انگاری نموده است ولی از لحاظ شدت عکس العمل نسبت به ایران حالت متعادل تری داشته و واکنش ملایم تری نسبت به این جرایم داشته و به پیشگیری و فرهنگ سازی در جهت کاهش جرایم علیه میراث فرهنگی پرداخته است در این مقاله با استفاده از روش تحقیق توصیفی تحلیلی و گردآوری اطلاعات به صورت کتابخانه ای به این پرسش پاسخ داده شده است که در قوانین کیفری ما کدام یک از اقدامات به عنوان جرائم علیه میراث فرهنگی تعریف شده و ایرادات و خلاهای حقوقی آنها کدام اند قانون گذار از دوران مشروطه و سپس جمهوری اسلامی و به ویژه در قانون تعزیرات اعمالی را به عنوان جرائم علیه این میراث تعیین کرده است که می توان آنها را به جرائم علیه آثار تاریخی منقول و غیرمنقول دسته بندی کرد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�لامی، مهدی و نورورزی، بهروز و واحدی زاده، جواد و میر علیزاده، بهروز،1404،بررسی و مقایسه تطبیقی جرایم علیه میراث فرهنگی در ایران و ترکیه،دومین همایش بین المللی پژوهش های نوین در مدیریت، حقوق، علوم انسانی و کارآفرین�
ارائهشده در
مجموعه مقالات دومین همایش بین المللی پژوهش های نوین در مدیریت، حقوق، علوم انسانی و کارآفرینی28 بهمن 1404