مدیریت هوشمند منابع سازمانی اداری

چکیده مقاله

مدیریت منابع انسانی به عنوان یک زمینه کلان در علم مدیریت، تاکید بر ارتقاء بهره وری و بهبود عملکرد سازمانی از طریق بهره گیری بهینه از افراد سازمان دارد این فلسفه تنها به اداره و سازمان دهی نیروی انسانی محدود نمی شود، بلکه به عنوان یک سیاست جامعه شناختی نگرشی تازه به نیروهای کاری ارائه می دهد به این معنا که انسان ها را به عنوان دارایی ارزشمند و استراتژیک سازمان شناخته و به توسعه آن ها به عنوان منبع اصلی توانمندی ها و توانمندی های سازمانی می پردازد به نوعی رویکرد نوین از مدیریت منابع انسانی به نام مدیریت منابع انسانی سیاست ورزانه است که با شرایط فعلی محیط سازمان ها هماهنگی بیشتری داشته باشد موضوعاتی نظیر تنوع تنوع نیروی انسانی، رفتارهای انحرافی کارکنان، تضاد منافع، قدرت، گروه های فشار، رفتارهای سیاسی مشروع و نامشروع، در کنار این واقعیت که محیط سازمان ها بیشتر محیطی سیاسی و مملو از رفتارهای سیاسی است تا عقلایی، نیاز به پرداختن به چهره ی جدید مدیریت منابع انسانی به عنوان مفهومی سیاست ورزانه دارد این پژوهش از نظر رویکرد کیفی و از نظر هدف در دسته بندی پژوهش های بنیادی قرار می گیرد سرمایه انسانی به ارزش اقتصادی، تجربه نیروی کار و مهارت او اشاره دارد ویژگی ها و نقاط مثبت یک کارمند مانند سطح تحصیلات، مهارت حرفه ای و تخصصی، هوش و استعداد، دقت و وقت شناسی، وفاداری به سازمان و سلامت عواملی هستند که ارزش اقتصادی یک نیروی کار را تشکیل می دهند این ارزش اقتصادی کارمندان امری ناملموس است که نمی توان آن را در لیست دارایی های سازمان ذکر شود اهمیت این مفهوم در این است که می تواند بازده کاری و در ادامه آن سودآوری بیشتر را در مجموعه افزایش دهد هر چقدر یک سازمان بیشتر بر نیروی کار و کارمندان خود سرمایه گذاری کند و امکان توسعه فردی کارکنان خود را بیشتر فراهم نماید؛ امروزه اغلب کشورهای پیشرفته جهان به ارزش و اهمیت این مفهوم پی برده اند هم چنین رابطه بین سودآوری و توسعه یک کسب و کار یا سازمان با ارزش اقتصادی کارمندانش به عنوان یک واقعیت قطعی پذیرفته شده است به همین جهت بانک جهانی به صورت سالانه گزارشی از میزان بهره وری هر کشور از نیروی کار خود به عنوان یک شاخص اقتصادی ارائه می دهد هر چقدر این شاخص عدد بزگتری باشد به معنای بهینه بودن آن کشور در استفاده از منابع انسانی خود است اهمیت این شاخص قایل درک است زیرا علی رغم مکانیزه شدن بسیار از فرآیند ها هم چنان این نیروی کار یک کشور است که امور اقتصادی را به انجام می رساند و تولید سرمایه و ثروت می نماید