چکیده مقاله
برنامه ریزی استراتژیک و ارزیابی اثربخشی آن یکی از اساسی ترین وظایف مدیران است و سازمان ها برای ماندگاری در فضای رقابتی ناگزیر باید به این مهم بپردازند نوآوری به عنوان فرآیندی رایج حتی در بخش های تاسیس شده می باشد و فرصت های خوبی را برای سازمان ها در ورود به بازارهای جدید و رفع رکود به وجود می آورد وجود کارکنانی خلاق و نوآور برای سازمان ارزش افزوده محسوب می شود کارکنانی خلاق همراه با ایده های جدید و نوآوری سازمانی یعنی نوآوری محصول، نوآوری درفرایندها و نوآوری اداری در واقع به عنوان مزیت رقابتی در سازمان خواهد بود یکی از راه های موثر در تصمیمات برنامه ریزیاستراتژیک استفاده از فرآیند های نوآوری شامل خلق ایده،حل مسیله،اجرا و انتشار می باشد هدف از ارایه این تحقیق ، بررسی تاثیر برنامه ریزی استراتژیک براساس مدل استراتژیک دیوید بر نوآوری کارکنان می باشد و استراتژی تحقیق، مطالعه موردیاست روش قابل استفاده در این پژوهش توصیفی پیمایشی است زیرا تاثیر برنامه ریزی استراتژیک بر نوآوری کارکنان موردبررسی قرار گرفته است از طرفی نوع پژوهش بر اساس اهداف ذکرشده کاربردی است پژوهش بصورت میدانی و با جمع آوری تعداد 127 پرسشنامه محقق ساخته شده صورت گرفت نتایج تحقیق به کمک تحلیل معادلات ساختاری SEM و نرم افزارلیزرل تحلیل و بررسی شد و سپس نتایج زیر بدست آمد که بین برنامه ریزی استراتژیک و نوآوری کارکنان ارتباط معناداری وجود دارد بیشترین تاثیر برنامه ریزی استراتژیک توسط مقدار مجذور همبستگی چندگانه با 0 69 درصد برای حل مسیله وکمترین آن به وسیله اجرا و انتشار نوآوری با 0 35 تبیین گردید از این رو به مدیران سازمان ها پیشنهاد می گردد برای ارزیابی همبستگی مثبت بین نوآوری و حل مسیله و افزایش بهره وری سازمان ها افراد خلاق در سازمان ها را شناسایی کرده و به تقویت ویژگی های خلاقانه آنها بپردازیم زیرا پرورش فرآیند خلاق حل مسیله موجب افزایش کیفیت ستاده های سازمان و بهره وری نیروی انسانی می گردد که این امر جامعه را به سمت رشد اقتصادی و توسعه یافتگی سوق می دهد و در حد امکان روش های اجرایی را اصلاح و بستر آموزش را فراهم کنند
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�مشیدزادی، خاطره و سلام زاده، یاشار،1395،بررسی ارتباط اجرای برنامه های استراتژیک با نوآوری کارکنان(مورد مطالعه :سازمان جهاد کشاورزی)،دومین همایش ملی پژوهش های مدیریت و علوم انسانی در ایران،تهران