حکمرانی عدم قطعیت و اداره دانشگاه ها (با تاکید بر پاندمی کرونا)

چکیده مقاله

اگر «عدم قطعیت» را ناتوانی در استنباط آینده تعریف کنیم، کرونا یک عدم قطعیت محسوب می شود ضمن اینکه گسترشویروس کرونا و بیماری کووید ۱۹ سنگ محکی برای سنجش کارآمدی دولت ها و حکومت های دنیا است برای دانشگاهها، مراقبت از سلامتی و محافظت دانشگاهیان در برابر کرونا، در کنار اطمینان از دریافت خدمات آموزشی مناسب هم بهلحاظ تدریس و ارزیابی کیفیت آموزشی و هم به لحاظ اطمینان از دسترسی دانشجویان به آموزش و نیز توجه به مشکلاتمالی دانشگاهیان از جمله دغدغه های جهانی آموزش عالی است از این روی، مهم است که بدانیم دانشگاه ها به عنوانکانون ایجاد و توسعه سرمایه های انسانی، در شرایط کرونا از چه الگویی برای حکمرانی و اداره بهتر امور خود بهره میجویند، چرا که نوع حکمرانی، تاثیر مستقیمی بر توسعه سرمایه انسانی دارد در عین حال، کرونا نشان داد ما برای زندگی آینده، آمادگی لازم را نداریم و عدم قطعیت های فزاینده زندگی بشریهمچون کرونا، عموما ما را غافلگیر می کنند از نیمه قرن ۱۹ میلادی که به تدریج تولید کارخانه ای و انقلاب صنعتی آغازشد، بشریت همواره شاهد پیشرفت های اقتصادی و تکنولوژیک خیره کننده ای بوده است، ولی به موازات این پیشرفت ها؛ریسک ها و عدم قطعیت های زندگی نیز به طور روزافزونی افزایش داشته داشت در این مقاله، یک مدل دو مرحله ای حکمرانی عدم قطعیت در دوران کرونا شامل: حکمرانی عدم قطعیت راهبردی وحکمرانی عدم قطعیت کارکردی، معرفی شده است الگوی حکمرانی عدم قطعیت ارائه شده در این مقاله، یک روش موثربرای اداره دانشگاه و کل نظام آموزش عالی برای مواجهه با کروناست که هسته مرکزی آن را حکمرانی خوب و رویکردمشارکتی تشکیل می دهد

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

احمدرضا روشن

عضو هیئت علمی موسسه پژوهش و برنامه ریزی آموزش عالی

�وشن، احمدرضا،1399،حکمرانی عدم قطعیت و اداره دانشگاه ها (با تاکید بر پاندمی کرونا)،هشتمین کنفرانس ملی آموزش و توسعه سرمایه انسانی،تهران

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات هشتمین کنفرانس ملی آموزش و توسعه سرمایه انسانی28 بهمن 1399 · تهران