چکیده مقاله
بحران های گسترده ای مانند اپیدمی ها، پاندمی ها، جنگ ها و بلایای طبیعی ضرورت ارتقای تاب آوری در سیستم های سلامت را به ویژه در حوزه نیروی انسانی افزایش داده اند این پژوهش با هدف ارائه الگویی برای ارتقای تاب آوری نیروی انسانی در نظام سلامت و بهره گیری موثر از ظرفیت های موجود در این حوزه انجام شده است پژوهش حاضر از نظر هدف کاربردی و از نظر روش توصیفی پیمایشی است در مرحله نخست با مرور عمیق ادبیات و استفاده از مرور مفهومی عوامل موثر بر تاب آوری نیروی انسانی و ابعاد آن استخراج شد سپس با بهره گیری از روش نمونه گیری هدفمند گلوله برفی و بر اساس معیارهایی مانند تجربه، دانش و تمایل به مشارکت پنل خبرگان متشکل از ۲۰ نفر تشکیل و با استفاده از روش دلفی نتایج مراحل قبلی تعدیل و مدل مفهومی نهایی ارائه گردید در ادامه مدل استخراج شده با استفاده از پرسشنامه محقق ساخته در جامعه مورد پژوهش آزمون شد پایایی پرسشنامه با آلفای کرونباخ و روایی محتوایی آن بر اساس نظر کارشناسان تایید گردید جامعه آماری پژوهش شامل ۲۶۰۰۰ نفر از کارکنان زیرمجموعه وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی بود که بر اساس جدول مورگان، ۳۷۰ نفر به عنوان نمونه انتخاب شدند یافته ها نشان داد تاب آوری نیروی انسانی در بخش سلامت دارای سه بعد اصلی است: بعد رفتاری شامل خلاقیت، مسئولیت پذیری و شفافیت؛ بعد توانمندسازی شامل موثر بودن، معنادار بودن، حق انتخاب، خودباوری و سبک زندگی؛ و بعد انگیزشی شامل اهمیت شغلی، تنوع شغلی، بازخورد و هویت شغلی نتایج پژوهش بیانگر آن است که توجه همزمان به این ابعاد و مولفه ها می تواند نقش موثری در ایجاد، حفظ و ارتقای تاب آوری نیروی انسانی در نظام سلامت ایفا کند
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�مانی، آزاده و چناری، وحید و مکوندی، فواد و تمیمی، محمد و دانیالی ده حوض، محمود،1404،ارتقای تاب آوری نیروی انسانی در نظام سلامت رویکردی نوین برای مدیریت بحران،دومین همایش دوسالانه ملی پژوهشهای نوپدید در حسابداری، مالی، مدیریت و اقتصاد با رویکرد توسعه اکوسیستم نوآوری،تهران
ارائهشده در
مجموعه مقالات ششمین همایش بین المللی علوم سیاسی، مدیریت، اقتصاد و حسابداری25 بهمن 1404 · همدان