چکیده مقاله
زمینه و هدف: زمین خوردن عامل اصلی آسیب و از دست دادن استقلال در زنان سالمند است این مطالعه با هدف ارزیابی کمی تاثیر یک برنامه ۱۲ هفته ای تمرینات ایروبیک تعادلی بر شاخص های عینی تعادل، قدرت اندام تحتانی و نرخ زمین خوردن در زنان سالمند انجام شد روش ها: تعداد ۶۰ زن سالمند میانگین سن ۷۲٫۳ ± ۴٫۱ سال به طور تصادفی به دو گروه مداخله n=۳۰ و کنترل n=۳۰ تقسیم شدند گروه مداخله، به مدت ۱۲ هفته، هفته ای سه جلسه ۶۰ دقیقه ای شامل ۱۵ دقیقه گرم کردن، ۳۰ دقیقه تمرین اصلی ایروبیک تعادلی و ۱۵ دقیقه سرد کردن تحت برنامه قرار گرفتند گروه کنترل تنها فعالیت های روزمره خود را ادامه دادند ارزیابی های کمی پیش و پس از مداخله شامل: ۱ آزمون برخاستن و رفتن زمان دار TUG ، ۲ آزمون ایستادن روی یک پا Single Leg Stance ، ۳ آزمون قدرت ایزومتریک عضلات اکستنسور زانو با دینامومتر دستی، و ۴ ثبت دفعات زمین خوردن به کمک دفترچه یادداشت روزانه بود داده ها با استفاده از آزمون تی مستقل و تی زوجی در نرم افزار SPSS نسخه ۲۶ تحلیل شدند یافته ها: پس از ۱۲ هفته، بهبودهای آماری معناداری p < ۰٫۰۰۱ در تمامی شاخص های اندازه گیری شده در گروه مداخله نسبت به گروه کنترل مشاهده شد: زمان TUG از ۱۴٫۲ ± ۲٫۳ ثانیه به ۱۰٫۱ ± ۱٫۸ ثانیه کاهش یافت کاهش ۲۸٫۹٪ زمان ایستادن روی یک پا از ۸٫۵ ± ۳٫۱ ثانیه به ۱۸٫۲ ± ۴٫۷ ثانیه افزایش یافت افزایش ۱۱۴٫۱٪ قدرت عضلات اکستنسور زانو از ۱۸٫۳ ± ۴٫۲ کیلوگرم به ۲۴٫۶ ± ۳٫۹ کیلوگرم افزایش یافت افزایش ۳۴٫۴٪ میانگین ماهانه نرخ زمین خوردن از ۰٫۸۲ رویداد به ۰٫۲۵ رویداد در گروه مداخله کاهش یافت کاهش ۶۹٫۵٪ ، در حالی که در گروه کنترل تغییر معناداری مشاهده نشد نتیجه گیری: نتایج این مطالعه به طور کمی نشان می دهد که یک دوره ۱۲ هفته ای برنامه تمرینی ایروبیک تعادلی ساختاریافته، می تواند به میزان قابل توجهی p
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
فقیه زاده، امیر،1404،تاثیر یک دوره برنامه تمرینی ایروبیک تعادلی بر شاخص های تعادل، قدرت و افتادن در زنان سالمند،ششمین همایش بین المللی تربیت بدنی، سلامت و علوم ورزشی،همدان
ارائهشده در
مجموعه مقالات دوازدهمین کنفرانس بین المللی علوم تربیتی، روانشناسی، مشاوره، آموزش و پژوهش10 بهمن 1404 · تهران