بررسی معماری Zero Trust و نقش آن در افزایش امنیت شبکه های سازمانی

چکیده مقاله

در عصر دیجیتال و با گسترش تهدیدات سایبری، مدل های سنتی امنیت شبکه که بر اساس اعتماد به محیط داخلی سازمان طراحی شده اند، دیگر پاسخگوی نیازهای امنیتی مدرن نیستند معماری Zero Trust یا «اعتماد صفر» رویکردی نوین در امنیت سایبری است که بر اصل هیچ کس را نباید به طور پیش فرض مورد اعتماد قرار داد، چه در داخل شبکه و چه خارج از آن تاکید دارد این معماری با بهره گیری از مفاهیمی مانند احراز هویت چندمرحله ای، کنترل دسترسی مبتنی بر نقش، رمزنگاری سراسری، و نظارت مداوم بر رفتار کاربران و دستگاه ها، می کوشد سطح امنیت شبکه های سازمانی را به طور چشمگیری افزایش دهد در این مقاله، ابتدا اصول معماری Zero Trust معرفی شده و سپس نقش آن در کاهش سطح حملات، جلوگیری از نفوذ داخلی و بهبود واکنش به رخدادهای امنیتی بررسی می شود همچنین، چالش ها و الزامات پیاده سازی این مدل در زیرساخت های سازمانی مورد تحلیل قرار می گیرد نتایج بررسی ها نشان می دهد که با وجود پیچیدگی های اجرایی، Zero Trust یکی از موثرترین راهکارها برای تامین امنیت پایدار در محیط های سازمانی پیچیده و پراکنده به شمار می رود

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

رومینا مظاهری

دانشجو کارشناسی مهندسی کامپیوتر دانشگاه آزاد تهران مرکز

مجتبی کشاورز سیاهپوش

دانشجو دکترای مهندسی کامپیوتر دانشگاه آزاد تهران مرکز

سید جواد میرعابدینی

استادیار و عضو هیئت علمی دانشگاه آزاد تهران مرکز

مظاهری، رومینا و کشاورز سیاهپوش، مجتبی و میرعابدینی، سید جواد،1404،بررسی معماری Zero Trust و نقش آن در افزایش امنیت شبکه های سازمانی،بیست و هفتمین کنفرانس ملی مهندسی برق ،کامپیوتر و مکانیک،شیروان

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات بیست و هشتمین کنفرانس ملی مهندسی برق، کامپیوتر و مکانیک25 آذر 1404 · شیروان