اثر بخشی درمان شناختی رفتاری بر تحمل پریشانی و ناگویی هیجانی بیماران مبتلا به مالتیپل اسکلروزیس

چکیده مقاله

مقدمه: مالتیپل اسکلروزیس، زندگی خانوادگی و اجتماعی بیماران را تحت تاثیر قرار می دهد و می تواند پیامدهای اجتماعی، روانی و فیزیکی برای آنها ایجاد کند و بر تحمل پریشانی روانشناختی و عاطفی و ناگویی هیجانی آن ها تاثیر بگذارد پژوهش حاضر با هدف بررسی اثر بخشی درمان شناختی رفتاری بر تحمل پریشانی و ناگویی هیجانی بیماران مبتلا به مالتیپل اسکلروزیس شهر مشهد در سال ۱۴۰۴ انجام شد روش: روش پژوهش نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون – پس آزمون و گروه کنترل بود جامعه آماری پژوهش شامل تمامی بیماران زن و مرد مبتلا به ام اس مراجعه کننده به انجمن ام اس شهر مشهد در شش ماه دوم سال ۱۴۰۴ بودند از بین آن ها ۳۰ نفر به روش نمونه گیری هدفمند، انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش ۱۵ نفر و گروه شاهد ۱۵ نفر ، گمارده شدند افراد گروه آزمایش به مدت ۸ جلسه ۹۰ دقیقه ای هفته ای دوبار درمان شناختی رفتاری را دریافت کردند؛ گروه کنترل به مدت دو ماه در لیست انتظار قرار گرفت جهت جمع آوری اطلاعات از پرسشنامه های تحمل پریشانی سیمونز و گاهر ۲۰۰۵ و پرسشنامه آلکسی تیمیا تورنتو ۲۰ بگبی و همکاران، ۱۹۹۴ استفاده شد داده های پژوهش با استفاده از آزمون تحلیل کوواریانس چندمتغیره، تحلیل شد یافته ها: یافته های حاصل از پژوهش نشان داد که با کنترل اثر پیش آزمون، بین میانگین نمرات پس آزمون افراد گروه های آزمایش و کنترل در متغیر تحمل پریشانی و ناگویی هیجانی، تفاوت معناداری وجود داشت نتیجه گیری: در مجموع، با توجه به نتایج این پژوهش می توان گفت که درمان شناختی رفتاری می تواند بر تحمل پریشانی و ناگویی هیجانی و عاطفی بیماران مبتلا به مالتیپل اسکلروزیس اثربخش باشد

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

مهناز شرافتی خلیل آباد

دانشجوی کارشناسی ارشد روانشناسی بالینی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد نیشابور

�رافتی خلیل آباد، مهناز،1404،اثر بخشی درمان شناختی رفتاری بر تحمل پریشانی و ناگویی هیجانی بیماران مبتلا به مالتیپل اسکلروزیس،بیست و پنجمین کنفرانس بین المللی روانشناسی، مشاوره و علوم تربیت�

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات بیست و پنجمین کنفرانس بین المللی روانشناسی، مشاوره و علوم تربیتی17 بهمن 1404 · مسجد سلیمان