اثربخشی آموزش ارتباط موثر بر بهبود رضایت زناشویی زوجین دارای تعارض بین فردی

چکیده مقاله

هدف پژوهش حاضر بررسی اثربخشی آموزش ارتباط موثر بر بهبود رضایت زناشویی در زوجین دارای تعارض بین فردی بود این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون–پس آزمون با گروه کنترل انجام شد جامعه آماری شامل زوجین دارای تعارض بین فردی مراجعه کننده به مراکز مشاوره خانواده شهر تهران در سال ۱۴۰۴ بود که ۳۰ زوج به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل گمارده شدند گروه آزمایش در ۸ جلسه ۹۰ دقیقه ای آموزش ارتباط موثر شرکت کردند، در حالی که گروه کنترل در این مدت مداخله ای دریافت نکرد ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه رضایت زناشویی انریچ و پرسشنامه تعارض زناشویی بود داده ها با استفاده از آمار توصیفی و تحلیل کوواریانس مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت نتایج نشان داد پس از کنترل اثر پیش آزمون، آموزش ارتباط موثر تاثیر معناداری بر افزایش رضایت زناشویی زوجین دارای تعارض بین فردی دارد P

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

فروزان طریفی

کارشناسی ارشد روان شناسی بالینی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد آشتیان، آشتیان، ایران

فاطمه شیروانی فیل آبادی

کارشناس ارشد روانشناسی

فاطمه ظهرابی

کارشناس ارشد روان شناسی بالینی، دانشگاه شهید بهشتی، خوزستان، دزفول، ایران

ناهید راستین پور

کارشناسی مشاوره، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد دزفول، خوزستان، ایران

مهران محبیان فر

کارشناسی ارشد مشاوره خانواده، دانشگاه علوم و تحقیقات واحد اهواز، ایران

�ریفی، فروزان و شیروانی فیل آبادی، فاطمه و ظهرابی، فاطمه و راستین پور، ناهید و محبیان فر، مهران،1404،اثربخشی آموزش ارتباط موثر بر بهبود رضایت زناشویی زوجین دارای تعارض بین فردی،بیست و پنجمین کنفرانس بین المللی روانشناسی، مشاوره و علوم تربیت�

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات بیست و پنجمین کنفرانس بین المللی روانشناسی، مشاوره و علوم تربیتی17 بهمن 1404 · مسجد سلیمان